PJH

Zoals ik wel eens eerder heb gemeld, kom je in Amsterdam nog wel eens bekende Nederlanders tegen. Zo ook gisteren.

Allereerst zag ik op de hoek van de Herengracht en de Vijzelstraat Paul Groot staan. Hij is bekend van Koefnoen en doet daar onder andere als typetje Willibrord Frequin na. Toen ik Paul zag staan in zijn spijkerbroek met Hema tasje kon ik dan ook even mijn gniffel niet onderdrukken. "Hè hè, Paul Groot, naar mannetje, hè, hè, ik ben gewaarschuwd dat je hier zou staan, hè, door een anonieme bron, hè, mevrouw Bol en die woont daar! Hè!"

Vervolgens liep ik naar Amsterdam Centraal en zag ik daar ineens Pieter Jan Hagens in het wild lopen. Nou moet je weten dat ik een groot fan van Wie Is De Mol? ben en al sinds mei met het vermoeden rondloop dat Jeroen van Inkel dit jaar in dat programma zit. En toen ik Pieter Jan, de presentator van dat programma, rond zag lopen, bedacht ik mij dat ik het gewoon aan hem zou kunnen vragen. Zo gedacht, zo gedaan. Dus zet ik een lichte sprint in, tik Pieter Jan aan en vraag "Jij bent toch Pieter Jan Hagens?".

Langzaam draait hij zich om, half verwachtend dat hij een pets voor z'n kanis zou krijgen, vermoed ik zo, en zegt uiterst langzaam "jaaa, dat klopt".

PvdE: "Zit Jeroen van Inkel dit jaar in De Mol?"

PJH: "...???"

PvdE: "Je mag het niet zeggen!"

PJH: "Jawel, maaaaar, nee! Jeroen van Inkel zit niet in De Mol dit jaar."

PvdE: "Echt niet? Ik dacht het namelijk omdat hij in mei ongeveer 3 weken niet op zender is geweest."

PJH: "Nee, hij zit er niet in."

PvdE: "OK, nou bedankt en tot ziens. Gaaf programma, trouwens!"

PJH: "Bedankt!"

Eerlijk gezegd geloof ik er geen bal van. Kijk, bovenstaande transcriptie is (bijna) letterlijk wat hij tegen mij zei, maar je ziet er natuurlijk niet de gezichtsuitdrukking bij. Die heb ik wel gezien en volgens mij zag ik daarbij de eerste Mollen-actie van dit seizoen!

Of ik moet me vergissen, natuurlijk.

Apple Corps

Wat een ellende is dat toch, zo'n vakantie. Vantevoren moet je het schompes werken om alles op tijd af te kunnen krijgen. Achteraf moet je dan weer werken als een gek om je achterstand weg te werken. Tegen de tijd dat je daar klaar mee bent, ben je weer aan vakantie toe. Ach, zo blijf je wel lekker bezig. Op je werk dan, want hier op dit log ligt alles weer eens ouderwets stil. En dat terwijl er zoveel vreugde is om over te schrijven!

Zo werd gisteren bekend dat The Beatles eindelijk downloadbaar zijn via iTunes. En ja, dat is echt wel groot nieuws. Het ligt wat mij betreft op hetzelfde niveau als "de koude oorlog is opgehouden", zo groot is dit. Waarom? Nou, laat me dat nou es uitleggen.

Toen Steve Jobs en consorten eind jaren '70/begin jaren '80 een bedrijfje begonnen in fruit (om met Forrest Gump te spreken), kozen ze de naam Apple bij gebrek aan een beter idee. Probleem was echter dat de firma die de belangen van The Beatles behartigt ook Apple heet. Dat was eind jaren '60 een ideetje van John Lennon geweest die het wel grappig vond als het bedrijf dan als "Apple Corps" (spreek uit: eppel koor), oftewel "Klokhuis", door het leven zou gaan.

Op zich was er ook geen probleem, de ene Apple deed computers en de andere Apple deed muziek. Totdat Apple ineens ook muziek besloot te verkopen. Toen gingen Apple en Apple de loopgraven in. Over en weer waren er veel verwijten, maar die zijn nu dus uit de weg geruimd. En dat is echt heel goed nieuws, want nu is zelfs de allerbeste band ooit legaal te downloaden.

Gelukkig is één ding niet veranderd: de prijs van de Beatle-platen. De opnames zijn al bijna 50 jaar oud, de kosten zijn al 1.000.000 keer (of nog veel meer) terugverdiend en tòch moeten we van platenmaatschappij EMI nog €12,99 betalen voor een Beatle-album.

Dan toch maar weer illegaal downloaden!

Column

Soms moet je als man ook niet willen helpen!

Feuten

"Goeiemorgen, stelletje KUT feuten" was het eerste waarmee ik vorige week maandag begroet werd op het station na twee weken vakantie. BNN ging de eerste aflevering van haar dramaserie Feuten uitzenden en dat werd gevierd met een advertentie op de voorpagina van Metro met voorgaande tekst.

Bij mijn vorige werkgever waren een aantal collega's (m/v) lid van het Corps. Hele nette, propere mensen. Niets op aan te merken. Behalve...een aantal eigenaardigheden. Zet ze bijvoorbeeld in een groep, gooi er wat drank in en dan begint het feest. De verhalen komen los, nog niet zo vreemd, maar er komt ook een vreemd soort racisme los. Het soort van "iedereen die niet gestudeerd heeft is een üntermensch". En die eikels snappen ook nog eens niks van het Corps. "Knor die je bent".

Een andere collega, die wel gestudeerd had maar niet bij het Corps was gegaan, kon dan fijntjes langs zijn sigaar weg opmerken dat er rond het Corps een geur van fascisme hing en dat die Corpsballen iets te veel in de jaren '40/'45 waren blijven hangen.

Tja, erg ver van de waarheid is het niet. Helaas.

Palm

Vandaag is het 20-10-2010, hoog tijd om weer eens onder een palm te duiken! Hè, hè, even lekker bijkomen, we gaan zo weer verder.

iPad

KPN gaat ook de iPhone voeren! Wat een vreugde, kan ik eindelijk overstappen naar de iPhone4 zonder dat ik overgeleverd ben aan de grillen van T-Mobile. Het mooiste zou zijn als ik over kan stappen en dat ik dan ook een cadeau krijg. Zoals de iPad die mijn collega laatst kreeg bij haar abonnement.

Volgens mij hebben we allemaal dat soort mensen in onze directe omgeving. Die nog een mobiel hebben uit 1998, meestal een Nokia, en die daar ook helemaal gelukkig mee zijn. Zo ook mijn collega. Zij had nog een abonnement uit 1998 + dito toestel, maar moest nu wel wat anders omdat haar 6310 kuren begon te vertonen. Dus maar eens binnengelopen bij een belwinkel. Die hadden een aanbieding waarbij haar maandelijkse abonnement verlaagd werd, ze gratis een nieuw toestel kreeg en een iPad voor €100. En ach, ze ging toch op vakantie en dan leek haar een e-reader wel makkelijk. Liever had ze die van Amazon gehad, maar ja, als je er eentje voor €100 kan kopen, doe je niet moeilijk. Bovendien had ik aangeboden om de iPad na haar vakantie over te nemen voor dat bedrag, dan kon ze na de vakantie tenminste echt iets moois kopen. Dacht ze.

Want ze kwam terug van 2 weken Curaçao en was laaiend enthousiast over de iPad. "Wat een leuk apparaat!", jubelde ze. En dat voor iemand die nog een pc uit 1999 heeft!

Dajak

Op het gevaar af dat ik door hip Nederland als "not-cool" wordt weggezet, moet ik hier toch wat kwijt over de, in mijn ogen, meest bizarre vorm van mode: de training tot Dajak.

Het is alweer even geleden dat ik dit verschijnsel voor het eerst zag en in het begin denk je nog "wat een vreemde vogel was dat". Maar nu het mode begint te worden, lijkt het wel of de hele stad vol begint te lopen met de meest vreemd gevederde paradijsvogels. Waar ik het over heb? Over het piercen van de oren om vervolgens in de gaten steeds grotere discussen te plaatsen totdat je een gat hebt waaraan je je paraplu te drogen kan hangen. Of je borrelglaasje. Of je aansteker. Of...de mogelijkheden zijn eindeloos!

Inspiratie voor deze oorringen is onder andere opgedaan bij de Dajaks in Indonesië. De vrouwen daar hebben dit soort lichaamsversiering al eeuwen. Ik kan mij nog herinneren dat we op de lagere school voor het eerst een plaatje zagen van die vrouwen. De hele klas moest lachen.

Nu zijn er dus volwassen mensen die er ook lekker "tribal" bij willen lopen. Prima. Jouw vrijheid, jouw lijf, doe lekker wat je leuk vindt. Mag ik je dan wel uitlachen?

Paul

De uitzendingen van Zomergasten met Paul Verhoeven is al even geleden, maar eigenlijk zit ik er nu nog van bij te komen. Vanwege de geboorte van onze dochter heb ik de uitzending niet live gezien, maar in gedeelten op video. Achteraf bezien was dat eigenlijk nog beter, omdat je sommige dingen dan beter op je in kon laten werken.

Zo waren er de fragmenten waarin Abraham liet zien waar hij de mosterd vandaan had gehaald voor zijn eigen oeuvre. De vergelijking tussen de strip Dick Bos en Basic Instinct was grappig. En Starship Troopers met Triumph des Willens weer wat beangstigend. En het was ook mooi om te zien wat "The Sultan of Shock" nou ontroerde; een tekenfilmpje waarin de sterfelijkheid van de mens aan bod kwam. En het gesprek dat aan de hand van dat fragment ontstond was ook mooie tv.

Zoals altijd was er ook dit jaar veel commentaar op de presentator en bij gast Jan Marijnissen was dat misschien ook wel terecht. Bij Paul Verhoeven was Jelle Brandt Corstius echter een geweldige presentator. Jelle was dienend, niet storend aanwezig en wist Paul ook behoorlijk bij de les te houden (en dat is een prestatie!). Al met al hoop ik dan ook dat Jelle ook de komende paar jaar zich aan dit programma bindt.

En er was nog de aankodiging dat Paul weer een Nederlandse film ging maken, De Stille Kracht. Gisteren kwam er dan het nieuws dat Verhoeven eerst een andere film gaat maken, een zgn. film noir. Wat het ook wordt, ik ben erg benieuwd.

Zelf

De vrijheid van het individu vind ik een groot goed. Vrijheid om te doen en te laten wat je wilt, binnen de grenzen van het fatsoen of de wet, daar is in het verleden heel wat voor af gevochten. Ook de beschikking over je eigen leven is, naar mijn mening, een vrijheid die je hebt. Dat wil nog niet zeggen dat ik er daarom geen moeite mee heb als iemand besluit om zijn leven te beëindigen. Integendeel zelfs.

Tot nu toe heb ik in mijn leven twee keer een zelfdoding van dichtbij meegemaakt (en laten we hopen dat het daarbij blijft). En beide keren heb ik totaal niet begrepen waarom iemand zoiets heeft gedaan. Allebei waren het jonge mensen, de ene zelfs nog maar 21, en als je dan het verdriet ziet bij de familie en vrienden...

Er is een boek van Peter R de Vries dat heet Een moord kost meer levens. Daarmee bedoelt hij dat van degene die de moord gepleegd heeft, het leven eigenlijk ook eindigt door de moord die hij begaan heeft. Of dat bij de familie van het slachtoffer het leven eigenlijk ook is opgehouden.

Met zelfmoord is dat niet anders. Het leed dat de zelfmoordenaar zijn familie aandoet is onbeschrijflijk. Families vallen uit elkaar, ouders scheiden, etc. Ik denk nog wel eens dat als de zelfmoordenaar had geweten wat hij of zij heeft veroorzaakt, dat hij het mes nog maar even in de kast had laten liggen.

Vandaag werd bekend dat Antonie Kamerling zelfmoord heeft gepleegd. En als ik dan deze foto zie, dan begrijp ik er weer helemaal niets van.

Stem

Stemmen kunnen me enorm boeien. Als kind dacht ik bijvoorbeeld dat Frits Spits een vreselijk grote man moest zijn, want bij zo'n grote stem moest wel een grote man horen. Wat een deceptie toen ik voor het eerst een foto van Frits zag.

Eerder had ik het over de stem van de Kruidvat reclame. Dat ik mij zo ergerde aan het brulboei-gehalte van de dame die die reclame in had gesproken. Zit ik vanochtend naar de radio te luisteren en ineens valt het me op: in de nieuwe VW radioreclame zit volgens mij dezelfde dame. En dan spreekt ze ineens wel op normale toon. Ze kan het dus wel!

Speciaal voor dit log ben ik op zoek gegaan naar wie de stem van Kruidvat is. Klik op bovenstaande foto en je weet het! Vanaf nu luister ik met veel liefde naar de Kruidvat reclame.

Weet je trouwens niet hoe ze heet? Kijk dan eens hier.