Palm

Vandaag is het 20-10-2010, hoog tijd om weer eens onder een palm te duiken! Hè, hè, even lekker bijkomen, we gaan zo weer verder.

iPad

KPN gaat ook de iPhone voeren! Wat een vreugde, kan ik eindelijk overstappen naar de iPhone4 zonder dat ik overgeleverd ben aan de grillen van T-Mobile. Het mooiste zou zijn als ik over kan stappen en dat ik dan ook een cadeau krijg. Zoals de iPad die mijn collega laatst kreeg bij haar abonnement.

Volgens mij hebben we allemaal dat soort mensen in onze directe omgeving. Die nog een mobiel hebben uit 1998, meestal een Nokia, en die daar ook helemaal gelukkig mee zijn. Zo ook mijn collega. Zij had nog een abonnement uit 1998 + dito toestel, maar moest nu wel wat anders omdat haar 6310 kuren begon te vertonen. Dus maar eens binnengelopen bij een belwinkel. Die hadden een aanbieding waarbij haar maandelijkse abonnement verlaagd werd, ze gratis een nieuw toestel kreeg en een iPad voor €100. En ach, ze ging toch op vakantie en dan leek haar een e-reader wel makkelijk. Liever had ze die van Amazon gehad, maar ja, als je er eentje voor €100 kan kopen, doe je niet moeilijk. Bovendien had ik aangeboden om de iPad na haar vakantie over te nemen voor dat bedrag, dan kon ze na de vakantie tenminste echt iets moois kopen. Dacht ze.

Want ze kwam terug van 2 weken Curaçao en was laaiend enthousiast over de iPad. "Wat een leuk apparaat!", jubelde ze. En dat voor iemand die nog een pc uit 1999 heeft!

Dajak

Op het gevaar af dat ik door hip Nederland als "not-cool" wordt weggezet, moet ik hier toch wat kwijt over de, in mijn ogen, meest bizarre vorm van mode: de training tot Dajak.

Het is alweer even geleden dat ik dit verschijnsel voor het eerst zag en in het begin denk je nog "wat een vreemde vogel was dat". Maar nu het mode begint te worden, lijkt het wel of de hele stad vol begint te lopen met de meest vreemd gevederde paradijsvogels. Waar ik het over heb? Over het piercen van de oren om vervolgens in de gaten steeds grotere discussen te plaatsen totdat je een gat hebt waaraan je je paraplu te drogen kan hangen. Of je borrelglaasje. Of je aansteker. Of...de mogelijkheden zijn eindeloos!

Inspiratie voor deze oorringen is onder andere opgedaan bij de Dajaks in Indonesië. De vrouwen daar hebben dit soort lichaamsversiering al eeuwen. Ik kan mij nog herinneren dat we op de lagere school voor het eerst een plaatje zagen van die vrouwen. De hele klas moest lachen.

Nu zijn er dus volwassen mensen die er ook lekker "tribal" bij willen lopen. Prima. Jouw vrijheid, jouw lijf, doe lekker wat je leuk vindt. Mag ik je dan wel uitlachen?

Paul

De uitzendingen van Zomergasten met Paul Verhoeven is al even geleden, maar eigenlijk zit ik er nu nog van bij te komen. Vanwege de geboorte van onze dochter heb ik de uitzending niet live gezien, maar in gedeelten op video. Achteraf bezien was dat eigenlijk nog beter, omdat je sommige dingen dan beter op je in kon laten werken.

Zo waren er de fragmenten waarin Abraham liet zien waar hij de mosterd vandaan had gehaald voor zijn eigen oeuvre. De vergelijking tussen de strip Dick Bos en Basic Instinct was grappig. En Starship Troopers met Triumph des Willens weer wat beangstigend. En het was ook mooi om te zien wat "The Sultan of Shock" nou ontroerde; een tekenfilmpje waarin de sterfelijkheid van de mens aan bod kwam. En het gesprek dat aan de hand van dat fragment ontstond was ook mooie tv.

Zoals altijd was er ook dit jaar veel commentaar op de presentator en bij gast Jan Marijnissen was dat misschien ook wel terecht. Bij Paul Verhoeven was Jelle Brandt Corstius echter een geweldige presentator. Jelle was dienend, niet storend aanwezig en wist Paul ook behoorlijk bij de les te houden (en dat is een prestatie!). Al met al hoop ik dan ook dat Jelle ook de komende paar jaar zich aan dit programma bindt.

En er was nog de aankodiging dat Paul weer een Nederlandse film ging maken, De Stille Kracht. Gisteren kwam er dan het nieuws dat Verhoeven eerst een andere film gaat maken, een zgn. film noir. Wat het ook wordt, ik ben erg benieuwd.

Zelf

De vrijheid van het individu vind ik een groot goed. Vrijheid om te doen en te laten wat je wilt, binnen de grenzen van het fatsoen of de wet, daar is in het verleden heel wat voor af gevochten. Ook de beschikking over je eigen leven is, naar mijn mening, een vrijheid die je hebt. Dat wil nog niet zeggen dat ik er daarom geen moeite mee heb als iemand besluit om zijn leven te beëindigen. Integendeel zelfs.

Tot nu toe heb ik in mijn leven twee keer een zelfdoding van dichtbij meegemaakt (en laten we hopen dat het daarbij blijft). En beide keren heb ik totaal niet begrepen waarom iemand zoiets heeft gedaan. Allebei waren het jonge mensen, de ene zelfs nog maar 21, en als je dan het verdriet ziet bij de familie en vrienden...

Er is een boek van Peter R de Vries dat heet Een moord kost meer levens. Daarmee bedoelt hij dat van degene die de moord gepleegd heeft, het leven eigenlijk ook eindigt door de moord die hij begaan heeft. Of dat bij de familie van het slachtoffer het leven eigenlijk ook is opgehouden.

Met zelfmoord is dat niet anders. Het leed dat de zelfmoordenaar zijn familie aandoet is onbeschrijflijk. Families vallen uit elkaar, ouders scheiden, etc. Ik denk nog wel eens dat als de zelfmoordenaar had geweten wat hij of zij heeft veroorzaakt, dat hij het mes nog maar even in de kast had laten liggen.

Vandaag werd bekend dat Antonie Kamerling zelfmoord heeft gepleegd. En als ik dan deze foto zie, dan begrijp ik er weer helemaal niets van.

Stem

Stemmen kunnen me enorm boeien. Als kind dacht ik bijvoorbeeld dat Frits Spits een vreselijk grote man moest zijn, want bij zo'n grote stem moest wel een grote man horen. Wat een deceptie toen ik voor het eerst een foto van Frits zag.

Eerder had ik het over de stem van de Kruidvat reclame. Dat ik mij zo ergerde aan het brulboei-gehalte van de dame die die reclame in had gesproken. Zit ik vanochtend naar de radio te luisteren en ineens valt het me op: in de nieuwe VW radioreclame zit volgens mij dezelfde dame. En dan spreekt ze ineens wel op normale toon. Ze kan het dus wel!

Speciaal voor dit log ben ik op zoek gegaan naar wie de stem van Kruidvat is. Klik op bovenstaande foto en je weet het! Vanaf nu luister ik met veel liefde naar de Kruidvat reclame.

Weet je trouwens niet hoe ze heet? Kijk dan eens hier.

Foto's

Tegenwoordig kijk ik liever naar foto's uit het nieuws dan dat ik lees over het nieuws. Daarom heb ik sinds gisteren ook een link aan deze pagina toegevoegd waar je de mooiste foto's uit het (internationale) nieuws kan bekijken.

Maar goed, waar ik het over wilde hebben is de foto hiernaast. Als je leest "in Den Haag hebben een x-aantal mensen gedemonstreert tegen de PVV" dan klinkt dat nog alsof er heel wat is gebeurt. Zie je echter de foto hiernaast die bij bovengenoemde demonstratie is gemaakt, dan weet je pas wat voor sneue bedoening het geweest moet zijn. Ik bedoel, dit is toch gewoon Koefnoen?

Listen To The Radio

Aanvullend op dit stukje van Eric, even een update over de gebeurtenissen in radioland. Wat te denken bijvoorbeeld van de overstap van Ruud de Wild van Q naar 538? Zo langzamerhand kunnen we Ruud beter Heintje de Wild kunnen gaan noemen, want dit is al de derde keer dat Ruud "met veel zin" bij 538 aan het werk gaat. Opvallend is ook dat elke keer als Ruud een lange vakantie neemt, hij bij terugkeer naar een ander radiostation gaat (om dan uiteindelijk weer bij 538 terug te keren). Maar goed, Ruud heeft dit keer wel zijn contract uitgediend en begint vanmiddag weer bij 538 in de middag.

Ik geef het 2,5 jaar, dan zit hij wel weer op een andere zender.

Dan is er de overstap van Frank Dane van 538 naar 3FM (inmiddels al wat ouder nieuws). Hij presenteert voor BNN het programma Ontzettend Dikke Ochtend Frank, waarbij ik het zelf enorm raar vind dat je voor het woord "l*l" je eigen naam vervangt  in de term ODOL. Maar dit zal aan mij liggen.

Hij doet het programma nu een paar weken en ik moet zeggen, een aanwinst voor 3FM!

En dan tot slot Jensen. Tja, wat kan ik daar nou voor zinnigs over zeggen? Er draait nu een reclame op tv waarbij een man als een zombie op kantoor komt. Blijkt dat hij geshockeerd is nadat hij Jensen gehoord heeft op Veronica. Kort gezegd, als ik als een zombie rond wil lopen moet ik Jensen luisteren 's morgens. Dat wil ik niet, dus luister ik niet. Simpel hè.

16:44 uur: UPDATE
Op de vraag van Jelte waarom hij bij 538 was weggegaan antwoordde Ruud: "Ik was ziek. Ik had q-koorts."

China

Dit is een kantoorgebouw in China. De netten aan de zijkant van het gebouw zijn aangebracht omdat medewerkers van het bedrijf dat hier gehuisvest is zichzelf iets te vaak van kant maken. En dat doen ze door uit het raam te springen. Die netten houden in ieder geval de straat mooi schoon.

Lichting zomer 2010

De hoeveelheid BN'ers die ik de laatste tijd door Amsterdam heb zien schuiven, gerangschikt naar hun eigen opvallende feature.

De leukste

De leukste die ik de afgelopen tijd tegenkwam was Arie Boomsma. Goede vriend Eric wil onder het genot van een biertje nog wel eens verhalen over hoe zijn vader Klaas die, toen die nog in Amsterdam werkte, vertelde over de BN'ers die hij tegenkwam. En dat Klaas ze altijd gedag zegde. Dat zette me aan het denken, waarom doe ik dat eigenlijk niet?

Zo gedacht, zo gedaan. Even verder op de gracht zit productiehuis CCCP, producent van onder andere De Jakhalzen voor DWDD en Draadstaal. Op een middag loop ik daarlangs en ik zie Arie aanbellen bij CCCP. Ik zeg "dag Arie!". Hij draait zich om, een stralende glimlach is mijn deel en hij zegt mij ook gedag.

De chagrijnigste

Na het leuke contact met Arie nam ik me voor om vanaf nu alle BN'ers gewoon gedag te zeggen. De eerstvolgende die ik tegenkwam was Hans van der Togt. Met kantoor gingen we nog wat drinken na het werk, dus ploffen we op een terrasje. We hadden alleen iets te weinig stoelen, dus vraag ik aan een man die alleen aan een tafeltje zat of ik zijn stoel mee mag nemen. Dat mocht. "Maar verrek, da's Hans van der Togt!". Dus zeg ik "Hans van der Togt, wat leuk!". Een chagrijnige blik is mijn deel.

Goed, niet iedereen is zoals Arie Boomsma.

De drukste

Nu ik weet hoe druk het kan zijn met een klein kind, heb ik des te meer bewondering als mensen al die ballen in de lucht kunnen houden: kind, vrouw en fans. Suarez lukte het moeiteloos vorige week op het Damrak. Maar ja, daar is het ook een Ajacied voor, hè.

De internationaalste

Op een fiets in Amsterdam, dat is voor menig toerist een droom en voor menig Amsterdammer een nachtmerrie als die toerist gaat fietsen. En ook beroemde toeristen komen hier fietsen. Zoals bijvoorbeeld Tommy Lee. Wie? Tommy Lee! De ex van Pamela Anderson en de drummer (?) van Motley Crue. Hij vroeg de weg bij de Munt.

De dare-devil

Meestal loop ik van mijn werk aan het eind van de middag terug naar het station, kan je een beetje ontspannen. Zo ook op een dag dat ik mij weer eens verbaas over de ware doodsverachting van de gemiddelde Amsterdamse fietser. Vlak voor een tram zie ik een kale man met een grote zwarte bril op een rode fiets heen flitsen. Het is Marc Marie Huijbregts. Die mand voorop gaat ook die tram niet tegenhouden, hoor, Marc Marie.

De uitgewaaidste

Vanuit Heiloo rijd ik de A9 op als ik voor het stoplicht achter een gele MG kom te staan met daarin een al wat oudere man. Het waaide erg en zijn haar (of wat er nog van over was) waaide alle kanten uit. Ik denk nog bij mezelf "wat erg als je op die leeftijd nog zo de meisjes binnen moet harken". In zijn spiegeltje zie ik dat de man een ronde bril op heeft. Zwart. Goh, dat lijkt Youp wel. Neeeeeee, het is Youp!

En wat wil nou het geval, een paar dagen daarvoor had ik Youp ook al gezien. Blijkbaar woont Youp vlakbij het stamcafé van Hans van der T. Youp maakte nog een praatje met Hans, die wel!

Zo zie je maar, ook Youp zegt de BN'ers gedag.