Kraftwerk - The Model

Voor de één is het pieppiepkrak muziek, voor de ander zijn het pioniers op synthesizer gebied. Feit is dat heel veel muzikanten door deze band, Kraftwerk, geïnspireerd zijn, van Kylie Minogue tot Madonna tot Ferry Corsten tot Tiësto tot Coldplay, allemaal zijn ze schatplichtig aan de Deutsche Manschaft.

Begin jaren '70 was de synthesizer nog een volslagen onbekend instrument. Wat kon je ermee wat je niet met een orgel kon? Dankzij artiesten als Vangelis, Jean Michel Jarre en Kraftwerk werd dat echter steeds duidelijker. Maar waar de eerste twee met name sferische en epische nummers maakten, probeerde Kraftwerk om met synthesizers een "gewoon bandje" te zijn. Dat wil zeggen, drums, bas, melodielijnen, zang en wat effecten, alle geluiden gemaakt door elektronische instrumenten. En dat was het dan.
Al met al klinkt Kraftwerk daardoor een beetje simpel. Maar dat is tegelijkertijd ook de charme, als je het mij vraagt. Bovendien klinkt het simpel, maar eigenlijk is het gewoon muziek terug gebracht tot de essentie; er is net zo lang gedestilleerd totdat alleen het absoluut noodzakelijkste overblijft.

De a-kant van vandaag is Computer Love, of in het Duits Computer Liebe. In Engeland draaiden dj's echter liever de b-kant en daarom werd de single later nog een keer uitgebracht met Computer Love als b-kant en The Model als a-kant. Dat nummer werd daar een hele grote hit en daarom is The Model deze hele week de B-Kant van de Week.
Trouwens, Coldplay gebruikte de riff van Computer Love in 2005 voor hun eigen nummer Talk.

Radiohead - OK Computer I

In maart komen de AlbumTracks van Radiohead's OK Computer.

De titel van dit album dat deze hele maand centraal staat vond zanger Thom Yorke bijna letterlijk op straat. Hij was in Japan en zag een verkoper met een microfoon en een versterker in zijn winkel staan. De man maakte reclame en steeds meer mensen bleven staan. "OK COMPUTER!" riep de man en de mensen die er stonden herhaalden het. De slogan klonk harder en harder tot uiteindelijk ongeveer 500 man het herhaalde. En de naam voor het nieuwe album was geboren.

Vanavond draaien we het nummer Paranoid Android. Het is een nummer in de traditie van Bohemian Rhapsody van Queen en Happiness is a Warm Gun van The Beatles; het is nl samengesteld uit drie verschillende nummers die als door een wonder zo goed bij elkaar passen dat het lijkt alsof het van begin af aan al zo moest zijn.
Als je je afvraagt waar de titel van het nummer nou op slaat, het komt van een figuur uit The Hitchhiker's Guide to the Galaxy van Douglas Adams, Marvin the Paranoid Android.

Top 3

Vanavond geen Tracks, maar wel weer eens een ouderwets logje. Er moet mij namelijk eens wat van het hart. Het gaat over de reclames op tv. De top 3 van de meest irritante reclames van dit moment.

Nummer 3: De Kruidvat dame
Bij Kruidvat verwarren ze "enthousiast" met "schreeuwen". Vorig jaar zomer hebben ze deze dame ingehuurd om de spotjes in te laten spreken. Nou ja, spreken, sprak ze maar! De communicatie geschiedt op het niveau van een gemiddelde brulboei.
Toen ze deze dame net hadden geïntroduceerd was het echter nog erger en heb ik (eerlijk waar!) een mailtje gestuurd naar Kruidvat. De strekking was dat het natuurlijk prima is als ze een nieuwe stem hebben, maar wanneer je wegens ergernis je radio uitzet de boodschap het doel voorbij schiet. Mijn vraag was om de dame voortaan wat minder te laten schreeuwen. En zowaar, het werkte! Ongeveer 6 maanden lang sprak de dame de boodschappen van Kruidvat op normale toon voor. Nu zitten we echter weer op het initiële niveau. En nu gaat de radio echt uit als ik dat mens hoor en de tv op een ander kanaal. Wat een drama!

Nummer 2: "Geïnspireerd door gen-technologie"
Er is, dames, een nieuwe creme op de markt. Eén of andere kwakzalver heeft een zalfje gevonden die nu toch echt de rimpels terug gaat dringen en je weer net zo strak zal maken als je dochter van 16. Wat dit allemaal mogelijk maakt? Gen-technologie. Of, om preciezer te zijn, het is geïnspireerd door gen-technologie.
Wat is dit voor klinkklare onzin? Welke halve zool heeft dit bedacht? Want in de zin zit namelijk al de fraude besloten: Geïnspireerd door gen-technologie. Met andere woorden, ergens in de verte heeft bij het ontwerpen van dit pracht product een tv aangestaan waarop een aflevering van CSI werd vertoond en toen raakte men geïnspireerd door de gen-technologie.
Eerlijk gezegd kan ik me er niks bij voorstellen hoe die inspiratie door moet werken in jouw zalf. "Deze mayonaise is geïnspireerd door de kracht van tomaten. Het smaakt er niet naar, het is niet rood, maar het is er wel door geïnspireerd."
Pffff... Als je het heel snel zegt, lijkt het bijna te kloppen...

Nummer 1: De KinderBueno "heer"
De reclame die eigenlijk de loden leeuw had moeten krijgen, als je het mij vraagt. Voor diegenen die deze niet kennen, een meisje loopt in gedachten op het station, ziet een snoepautomaat en denkt "ha, lekker, een KinderBueno, daar heb ik nou net zin an". Helaas wordt zij op dat moment echter van rechts ingehaald door de grootste hufter op tv sinds Rik Brandsteder: de jonge, sportieve man. Het blijkt dat hij haar herkend als zwemster (?) "Femke Heemskejjjk" (ook deze ongelooflijk irritante persoonlijkheid heeft nooit spraakles gehad en kan daarom de RRRRR niet uitspreken) en dat hij ook zin heeft in zo'n overheerlijke KB. Al voordringend en kauwend op zijn KB zegt hij dan ook nog "je kunt niet altijd de snelste zijn, he".

Wacht even, rewind! Je dringt voor bij de snoepmachine en daar blijft het niet bij, nee, je moet het er ook nog eens inwrijven dat jij de laatste KB neemt. Wat een heer! De muziek van die reclame van Sire, ongemerkt worden we steeds asocialer ("en van je hela hola zak maar in de stront"), kan er zo achteraan gemonteerd worden. Een zeldzame eikel!
Ineens begrijp ik ook waar de letters KB voor staan. KutBal natuurlijk.

The Jacksons - That's What You Get (For Being Polite)

Eind jaren '60, begin jaren '70 lag Amerika plat voor The Jackson 5. Onder de vleugels van Motown's succesvolste songschrijvers scoorden de broertjes hit na hit. Maar kleine jongetjes worden groot en daarmee veranderen ook de ambities. Vooral Michael voelde zich beknot door platenlabel Motown en er werden andere platenmaatschappijen aangezocht. Uiteindelijk kwamen ze bij Epic terecht waar ze artistieke vrijheid werd beloofd. Toch was er een probleem, want leadzanger Jermaine was inmiddels getrouwd met de dochter van Motown-baas Berry Gordy, Hazel. Hij wilde niet van platenmaatschappij wisselen om zijn kersverse schoonvader niet tegen het hoofd te stoten en hij bleef dus bij Motown.
Dit gaf Michael wel de mogelijkheid om volledig in het spotlicht te staan als zanger van de nieuwe Jackson-groep. Een vijfde Jackson-broer was ook zo gevonden, want jongste broer Randy wilde al een hele tijd dolgraag zijn plaats op het podium innemen.
De naam Jackson 5 mochten ze niet meer gebruiken en dus werd het The Jacksons, klonk ook meteen volwassener.

De a- en de b-kant van vandaag komen van het tweede album dat de mannen voor Epic maakten, Destiny. De a-kant, Shake Your Body, was destijds een grote hit en het is ook het laatste nummer geweest dat The Jacksons bij hun laatste concert in 2001 gespeeld hebben. De b-kant is gewoon een prachtig liedje dat je nooit op de radio hoort en daarom is That's What You Get (For Being Polite) deze hele week de B-kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back III

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Het eerste wat opvalt als je naar dit album luistert is dat drums en gitaren ontbreken, maar dat de plaats van die twee in zijn genomen door een orkest. De nummers missen daardoor soms de frisheid die de originelen hebben, maar in andere gevallen levert het een goed soort beklemming op. Op het nummer dat ik vandaag draai is dat laatste ook van toepassing.

Vorige week hoorde je al het origineel van My Body Is A Cage van Arcade Fire. Ik zei er toen bij dat je even niet op de zang moest letten en dat het dan toch eigenlijk best wel een mooi liedje is. Dat is bij deze versie van Peter Gabriel opgelost, want als hij één ding kan, dan is het wel zingen! En dan blijkt het ineens een wonderschoon liedje dat misschien het best beluisterd kan worden in een donkere kamer met de stereo op 11. Geniet ervan.

Iggy Pop - Hideaway

Achteraf was Iggy Pop niet blij met het album dat hij in 1986 afleverde. Helemaal niet blij zelfs. Volgens hem had David Bowie, die het geheel produceerde, er beter zijn naam op kunnen zetten, zo niet Iggy Pop vond hij het album Blah Blah Blah waaraan hij met Bowie gewerkt had.

Het verhaal gaat dan ook dat Bowie van de sessies voor zijn album Tonight nog aardig wat nummers had liggen en dat die de basis vormden voor Pop's Blah Blah Blah. En dat terwijl Tonight van Bowie al niet echt een hoogvlieger was en de kliekjes vormden dan ook een smakeloze hap.

De a-kant van vandaag, Real Wild Child (wild One), is een cover van een nummer van Johnny O'Keefe uit 1958. Een veel gecoverd nummer, trouwens, want zo hebben onder andere Jerry Lee Lewis, Status Quo, Joan Jett & The Blackhearts, Glamour Camp, Marshall Crenshaw, Brian Setzer en Albert Lee dit nummer ooit opgenomen.

De b-kant van vandaag is ook weer zo'n zouteloos nummer van dat Blah Blah Blah album. Toch is Hideaway deze hele week de B-Kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back II

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het nog te verschijnen album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Vanavond een nummer dat origineel van Regina Spektor is, Apres Moi. Spektor is hier in kleine kring bekend als een in de Sovjet Unie geboren en in New York opgegroeide singer songwriter. Het is trouwens de bedoeling van dit project dat de artiesten waarvan Gabriel nu een nummer gecoverd heeft, ook een nummer van hem op zullen gaan nemen. Dat album wordt later uitgebracht en dat gaat I'll Scratch Yours heten.

Zover is het echter nog niet. Vanavond gaat eerst de aandacht naar dit onwaarschijnlijk mooie nummer van Scratch My Back.

Veel nieuws!

Er is de laatste tijd veel nieuws uitgekomen, ik bespreek een paar nieuwe albums.

Jurk - Avondjurk
Al jaren kijk ik naar die jury programma's zoals Idols e.d. en dan hoor ik de jury vaak zeggen "als je zingt geloof ik je niet" en tot ik dit album hoorde begreep ik nooit echt wat ze bedoelden.
Het is vreselijk gehyped, dit album van de mannen van Draadstaal. Het zou in het verlengde van Neerlands Hoop zijn gemaakt. Maar als het in het verlengde van iemand staat is het misschien wel van Veldmuis & Kemper (en dat is niet als compliment bedoeld).
Het lijkt het hele album wel alsof een typetje uit Draadstaal het ingezongen heeft. Alsof ze het niet menen. De volgende keer als ik Dennis van de Ven tegenkom op de Herengracht (zijn producent zit een paar pandjes van mijn werk verwijderd) zal ik het hem eens vragen: "Zeg, dat album van jullie, dat was toch een geintje? Zeg alsjeblieft "ja"...".
* (uit 5)

Massive Attack - Heligoland
In de wereld van Massive Attack is alles donker, negatief en gedeprimeerd. Weinig opwekkends dus. En toch...als ze muziek maken klinkt het gewoon mooi. Totaal ongeschikt voor de radio, maar thuis, de gordijnen dicht en de lichten uit en dan dit album. Prachtig!
**** (uit 5)

Alicia Keys - The Element Of Freedom
Zonder twijfel de mooiste vrouw uit de huidige muziekscene. Maar buiten dat is het muzikaal ook vrijwel altijd dik genieten. Dit nieuwe album stelt dan ook niet teleur. De hoogtepunten zijn trouwens wel vooral de singles, waarbij met name Empire State Of Mind zonder Jay Z een verademing is (hoe die drums erin vallen op 30 seconden voor het eind...smullen!).
**** (uit 5)

Hall & Oates - Delayed Reaction

In het Amerika van de begin jaren '80 was er één duo dat wel een hitmachine leek. Alles wat ze aanraakten veranderde in goud. Ik heb het dan natuurlijk over Hall & Oates.

Het nummer Maneater ontstond in de studio. John Oates had een gitaarrifje dat behoorlijk reggae klonk. Darryl Hall vond dat helemaal niets en stelde voor om het wat meer soul te geven. De drums en de bas waren zo verzonnen en Darryl begon er een beetje te improviseren.
"Oho here she comes...". Het werd een beetje stil in de studio. Dat klonk goed! En de zoveelste nummer 1 hit was geboren.

De b-kant van deze single is gewoon een album track van het album waar ook Maneater op stond, H2O. Toch is Delayed Reaction deze hele week de B-kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het nog te verschijnen album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Van de week hoorde ik 'm voor het eerst en volgens mij is dit een instant klassieker. Het is het eerste werk van Peter Gabriel sinds Up uit 2003 en dan zou je denken dat het teleurstellend is dat er alleen maar covers opstaan. Het tegendeel is waar. Gabriel heeft bekende en minder bekende klassiekers genomen en er een geheel eigen draai aan gegeven.

Vanavond The Book of Love, origineel van The Magnetic Fields uit 1999, en Peter Gabriel bracht het nummer al eerder uit op de soundtrack van de film Shall We Dance, maar in een andere versie hoor je 'm vanavond als AlbumTrack.