Wat te doen?

Nu de kersttijd er weer aan komt zijn er ook weer heel veel dingen waar je je druk om moet gaan maken. Heb je die en die wel een kaartje gestuurd? Wat gaan we eten met de kerst? Gaan we ergens naar toe met oud & nieuw of blijven we thuis Monopoly'en? Kopen we oliebollen of maken we ze zelf?
Voor één ding heb ik een oplossing bedacht en ik kijk er nu alweer reikhalzend naar uit: de vrije tijd tussen kerst en oud & nieuw. Geri moet, helaas, gewoon werken in die periode. Alsof de bank omvalt als je in de week dat heel Nederland voor Pampus ligt niet komt werken. Anyway, ik moet mezelf dus gaan entertainen op de dagen dat Geri aan het werk is en gisteren bedacht ik mij ineens hoe ik dat moet gaan doen. Ik heb nog de derde versie van Rollercoaster Tycoon voor de Mac liggen en de Top 2000 wordt dan uitgezonden op Radio 2. Die twee dingen kan ik mooi combineren en ben ik een paar dagen kosteloos van de straat. Ik kijk er nu al naar uit!

Hofleverancier

Mijn broer Jaap heeft een beetje een tik. Als ik een verkoper of winkel noem in of rond Heiloo, weet hij vrijwel direct of het een goed idee is om bij genoemde verkoper of winkel iets te kopen. Voorbeeldje: vorig jaar kocht ik een fiets bij Paul Harder in Alkmaar. Volgens Jaap was dit een oplichter. Ik moet zeggen dat ik in meer dan een jaar na aankoop van de fiets geen spijt heb van de aankoop bij Paul Harder, maar dat kan toeval zijn natuurlijk.
Twee dagen terug meldde ik hier dat mijn verstandskiezen eruit moeten. Velen hebben mij alvast op voorhand sterkte gewenst, waarvoor mijn dank. Zo ook mijn broer. Maar die wilde er nog wel even bij vermelden dat ik niet naar "die paardenslagers" in Alkmaar moet gaan, want 14 jaar geleden was hun reputatie heel slecht.
Aan de andere kant is het wel zo dat wanneer een bedrijf Jaap's vertrouwen gewonnen heeft, hij zich jarenlang hofleverancier van Jaap mag noemen. Maar voordat het zover is gaan er járen overheen. Daarmee zijn Jaap's criteria bijna net zo streng als die van de koningin.
Volgens mij vind hij dat wel wat: Koning Jaap I...

Video

Al een tijdje probeer ik om filmpjes te uploaden naar deze website, maar dat lukt nog niet echt. Zo had ik er voor vandaag eentje gepland van een mevrouw die creatief is met een kruiwagen, maar helaas... Ik zal het blijven proberen en wie weet, misschien lukt het me ooit.

Is it safe?

Vanmorgen zijn Geri en ik naar de tandarts geweest. De laatste keer was bijna 2 jaar geleden bij de tandarts in Almere. Die zei toen al dat mijn verstandskiezen er nu toch echt eens uit moeten en tot vandaag heb ik het altijd voor me uit kunnen schuiven met opmerkingen als "ik neem het risico wel dat er iets misgaat". Feit is gewoon dat ik een watje ben en er niet op zit te wachten om pijn te gaan lijden. Maar Sylvia, onze "ouwe-nieuwe" tandarts dulde geen tegenspraak meer. "Nummer 38 en 48 moeten verwijderd, verwijsbrief maken!", riep ze naar de assistent. Ik moest denken aan de film Marathon Man en hield wijselijk mijn mond.
Ik heb een afspraak gemaakt bij de kaakchirurg voor 11 maart 2008 om de ene kant te trekken. Kan ik er langzaam een beetje aan wennen. En als dat dan goed gegaan is, maak ik wel weer een afspraak voor de andere kant. In één keer? 't Kan te gek, hè.

Katie

Katie Melua heeft een nieuwe single uit, 'Mary Pickford'. Ik weet niet wat het is, maar Katie is een van de weinige artiesten waarbij als ze gaat zingen ik denk "who cares?". Kijk nou eens naar de tekst van 'Mary Pickford'. Het gaat over het huwelijk tussen Mary en Douglas Fairbanks, maar wie interesseert dat nou? Ik bedoel, het is bijna 100 jaar geleden! En dan is het ook nog eens alsof de oprichtingsakte van United Artists gezongen is. Zelfs bij de notaris klinkt zoiets interessanter.
Nog zo een: de fietsenstalling in Peking. Het nummer stelt dat er in Peking 9.000.000 fietsen zijn. Hoe weet ze dat? Heeft ze die dan allemaal geteld? Wie zegt dat er niet 9.005.000 of 8.995.000 fietsen in Peking rondrijden? Maar wederom heb ik zoiets van "who cares"? Mij interesseert het werkelijk geen ene bal hoeveel fietsen er rond rijden daar.
En dat terwijl haar vorige single de briljante zin "If you were a piece of wood I'd nail you to the floor" had. Volgens Katie een foutje, gok ik.

BabelVis

Vandaag kwam ik erachter dat dit log ook vertaald kan worden in het Engels door BabelFish. Dat levert hilarisch Nederlands-Engels op! Moet je voor de grap dit eens lezen.
In het verleden heb ik er trouwens wel over nagedacht of ik dit log niet om zou moeten zetten in een Engelstalig log, maar ik denk dat ik dan veel minder over typisch Nederlandse dingen kan schrijven. Tenminste, niet zonder e.e.a. uit te moeten leggen en dan worden de verhalen op dit log nòg langer dan ze nu soms al zijn.
Maar goed, ik heb nu een stemmingsronde geopend: tot 31 december kan je stemmen of dit log in het Nederlands of in het Engels moet zijn. Zeg het maar!

Verf

Laatst was ik in België en zag, terwijl ik op de bus stond te wachten, een Belg die zijn woning aan het schilderen was. De man stond boven op een ladder te schilderen en elke keer als zijn kwast leeg was klom hij naar beneden en doopte zijn kwast in de verfpot die beneden op de stoep stond. Nadat ik dat een tijdje had aangezien zei ik: "Zeg meneer, u kunt de verfpot toch veel beter mee naar boven nemen? Dan hoeft u niet steeds naar beneden om uw kwast in de verf te dopen."
De Belg kijkt mij medelijdend aan en zegt: "Allé Sjefke, dat zal niet gaan hè. Dit is grondverf."

Sint

Vandaag is het Sinterklaas, daarom een verhaal die hoort bij de foto van vandaag.

De foto is genomen in onze woonkamer in Almere, ik speelde Sint, Geri staat rechts en mijn collega Jaap van Rhijn speelde voor Piet. Jaap was namelijk door zijn baas Jos gevraagd om voor Sinterklaas te spelen bij Jos thuis. Dan zouden Jos' kinderen er zijn, maar ook zou hij nog een paar buurtkinderen uitnodigen. Dat liep natuurlijk helemaal uit de hand. Jos' woonkamer is groot, ik schat 5 bij 10 meter, en die hele kamer zat vol met mensen! Hij had er uiteindelijk een stuk of 40 uitgenodigd.

In de kamer had Jos een podium neergezet met daarop een ouderwetse luie stoel. Ik liet mij in die stoel vallen, maar toen wij na 45 minuten weer weg wilden gaan, kon ik daar natuurlijk nooit meer uit omhoog komen in mijn kostuum. Jaap had nog een veel groter probleem: zijn pakje was veel te klein (zoals je ook op de foto kan zien). Als hij zat en daarna weer op moest staan, moest hij eerst zijn broekje op gaan hijsen want die hing ergens op zijn enkels.
Wat een geluk was, we hadden gevraagd of ze voor de kinderen een mutsje konden maken met hun naam erop, dan kon ik wat dat betreft tenminste geen fouten maken. Maar de kamer zat vol met vervelende Gooise kinderen met namen als Laetitia en Roderick, die een paard hadden en golfden. Zulke kinderen verkoop je geen knollen voor citroenen, want toen Jaap en ik uiteindelijk weer vertrokken waren zei Laetitia tegen Jos: "dat was niet de echte Sinterklaas, hè".
Ach, Jaap en ik hielden er allebei twee flessen wijn aan over en beloofden elkaar om dit nooit meer te doen.

Pet

Vandaag zag ik weer eens een conducteur in de NS-coupé voorbij schuiven met een pet op. Dat zie je tegenwoordig niet zo vaak meer. Vroeger hadden conducteurs trouwens meer uitstraling, zie ook dit plaatje en vergelijk het dan met de foto hierboven van de heren Beelen en Ekdom van 3FM. Zo'n plastic klep op je pet heeft toch een beetje een Duitse strengheid over zich terwijl de nieuwe pet mij doet denken aan Che Guevara's baret. Ach, dat heeft toch ook wel wat.

Simpel

Voor vandaag is mijn taak heel simpel: even doorverwijzen naar deze filmpjes met een hoog nerd- en/of Pietje Bell-gehalte. Veel plezier ermee.
(met dank aan Marcel Bak)