Tracks.Log

WikcyLeaks

2010-12-13T16:34:00.000+01:00

SBS Woordenboek Deel 2

2010-12-10T08:22:00.061+01:00

Dit mag u niet missen: Ontknoping in vrijwel elke serie.

Een felle uitslaande brand…: Vlam in de pan bij een gourmetavondje van de plaatselijke Harmonie in Schaarsebroek als item in Hart van Nederland.

Straks met onder andere deze beelden!: U heeft de beelden nu dus al gezien.

Welkom bij een extra nieuwsuitzending: De reguliere nieuwsuitzending komt te vervallen.

Heel Nederland zit al weken aan de buis gekluisterd: Aankondiging van een waardeloos programma.

SMS Postcode naar 1111 voor extra hete buurtseks: Reguliere nachtprogrammering.

Halsbrekende toeren: Te hard rijden en inhalen over een doorgetrokken streep.

Exclusief bij shownieuws: Was de vorige dag al een item bij rtl boulevard.

Domino D-DAY!: 150 studenten met de eigenwaarde van een bussluis zetten 8 miljard steentjes neer op een rij, die ze na een paar weken bouwen laten omvallen en gaan huilen als het dan niet lukt.

De 25 meest…: Kansloos programma waar 98% van de Nederlandse bevolking het niet eens is met de volgorde of keuzes. Meestal is de volgorde gekozen om SBS6 beter te laten lijken. Voorbeeld: De 25 meest legendarische tv-persoonlijkheden aller tijden: 1. Oprah Winfrey 2. Gerard Joling. Verder zijn het allemaal Nederlanders en zitten ook allemaal bij SBS6.

Argumenteren: roepen naar de tegenpartij dat hij het wel gedaan heeft en dat net zo vaak herhalen totdat de tegenpartij het welles-nietes spelletje zat is.

Straks meer: eigenlijk was dit het, maar we hopen dat u niet gaat zappen en toch blijft kijken.

De spectaculaire gevaarlijke achtervolging: De persoon in kwestie rijd 10 km/u te hard.

Hier wordt ik niet vrolijk van.: Ergens niet vrolijk van worden.

Oant moarn: Tot morgen.

10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 – Teleac voor de SBS6 kijkers.

Coming to Holland: Drie zogenaamde prinsen van landen en gebieden waar niemand ooit van heeft gehoord gaan proberen om in ons land een vrouw te vinden.

Een gletsjer in de vriezer: Een aantal ijsblokjes zijn aan de zijkant van de vriezer vastgevroren.

Met gevaar voor eigen leven: Iemand die het niet over z’n hart kan verkrijgen om de kat van de buurvrouw in de boom te laten zitten en een ladder haalt.

SBS-logootje verdwijnt plots uit beeld -> Je kan alvast opstaan om koffie te halen, binnen 5 seconden begint de reclame.

Wildernis in de rimboe (oid): Klagende Nederlanders die normaal in Salou/Lloret/Kreta zitten/Zogenaamd grappige Belgen.

Morgen zal iedereen het er over hebben: De Telegraaf zal er nog niet eens over schrijven.

Kippenvel tot achter mijn billen: Een camping die extreem smerig is, zelfs voor Rob Geus.

Het Beste Idee Van Nederland: Uitvinding gedaan door de winnaar van hetzelfde programma die noch het wiel noch het buskruit heeft uitgevonden.

Vrijdagavond Popstarsavond: Een hele avondprogrammering rond één uitgekauwd format dat gemakkelijk in een half uur had gekund, ware het niet dat men het graag onderbreekt voor commercials en Hart van Nederland.

Me vanaaf kans op een beu: Piet Paulusma die weer een kater heeft.

SBS Woordenboek Deel 1

2010-12-09T12:22:00.002+01:00

Heel Nederland schudt op haar grondvesten: Hiermee denken we meer kijkers te trekken voor een programma.

Het BBQ-weer voor morgen verdient niet meer dan een 3: Het regent bij een temperatuur van 4 graden, maar het is wel windstil.
Levensgevaarlijk: Kans op een schaafwond.
Sterren: Uitgerangeerde C artiesten waar eigenlijk sowieso nog nooit iemand van heeft gehoord en die nu een wanhopige gooi naar succes doen.
Nog nooit eerder vertoond: iets wat eigenlijk iedereen wel eens heeft gezien.
Dat dit kan in Nederland: Verbaasd zijn over een gebeurtenis.

Hillarisch: Een uitdrukking om het ijs met de kijkers mee te breken.

Zo lek als een mandje: De beveiliging stelt niets voor.

Heel Nederland heeft het er over: Een paar mensen hebben per toeval de reclame op SBS 6 gezien van het nieuwe programma .

En nu naar onze eigen weerman, Piet Paulusma: Zap over, nu het nog kan.

Het kijkcijfer-kanon van het jaar!: Het programma is een hit voordat het is uitgezondne.

Heel Nederland is in spanning!: We gaan hetzelfde doen als vorige week.

En shownieuws was erbij!: Nieuwsitem dat werkelijk nergens over gaat.

Nieuws uit de regio bij Hart van Nederland: de poes van tante Annie is weggelopen en we vragen live aan de buurtbewoners of ze hem nog gezien hebben.

Smaakpolitie: Programma waarin Rob Geus controleert of de rubbers er nog lekker bijhangen.

Waar kan ik de handen wassen? -> Rob wil de handen wassen.

Geen zeep? -> Geen OK-sticker dus.

Daar word ik niet vrolijk van! -> Rob vindt het maar niks.

Die rubbers… -> Rob checkt de rubbers van de koelkast.

En labellen he! -> Rob wil graag dat men etenswaren in de koelkast labelt met verschillende kleurtjes.

We onderbreken dit programma voor een reclameblok: We onderbreken dit reclameblok voor een programma.

Koos, hoe zit dat nu eigenlijk?: Ik stel vragen waarbij ik net doe alsof ik het antwoord niet weet.

Hart in actie: Een programma *snik* waarin de vrouw *snik* van Rene *snik* Froger *buhuuhuhuuh*.....

Rubbertjesprobleem/Randjesprobleem: De smaakpolitie is het niet eens met het beleid qua rubbers op de koelkast van de desbetreffende snackbar.

Nu al dè TV première van het jaar!: een film die voor het eerst te zien is in Nederland op tv.

30

2010-12-08T23:05:00.010+01:00

Precies 30 jaar geleden vermoordde een idioot John Lennon toen hij na een avond opnemen in de studio nog even zijn zoon Sean een nachtkusje ging geven. Op de foto van vandaag de bril die hij op dat moment op had.

PJH

2010-11-24T11:47:00.000+01:00

Zoals ik wel eens eerder heb gemeld, kom je in Amsterdam nog wel eens bekende Nederlanders tegen. Zo ook gisteren.

Allereerst zag ik op de hoek van de Herengracht en de Vijzelstraat Paul Groot staan. Hij is bekend van Koefnoen en doet daar onder andere als typetje Willibrord Frequin na. Toen ik Paul zag staan in zijn spijkerbroek met Hema tasje kon ik dan ook even mijn gniffel niet onderdrukken. "Hè hè, Paul Groot, naar mannetje, hè, hè, ik ben gewaarschuwd dat je hier zou staan, hè, door een anonieme bron, hè, mevrouw Bol en die woont daar! Hè!"

Vervolgens liep ik naar Amsterdam Centraal en zag ik daar ineens Pieter Jan Hagens in het wild lopen. Nou moet je weten dat ik een groot fan van Wie Is De Mol? ben en al sinds mei met het vermoeden rondloop dat Jeroen van Inkel dit jaar in dat programma zit. En toen ik Pieter Jan, de presentator van dat programma, rond zag lopen, bedacht ik mij dat ik het gewoon aan hem zou kunnen vragen. Zo gedacht, zo gedaan. Dus zet ik een lichte sprint in, tik Pieter Jan aan en vraag "Jij bent toch Pieter Jan Hagens?".

Langzaam draait hij zich om, half verwachtend dat hij een pets voor z'n kanis zou krijgen, vermoed ik zo, en zegt uiterst langzaam "jaaa, dat klopt".

PvdE: "Zit Jeroen van Inkel dit jaar in De Mol?"

PJH: "...???"

PvdE: "Je mag het niet zeggen!"

PJH: "Jawel, maaaaar, nee! Jeroen van Inkel zit niet in De Mol dit jaar."

PvdE: "Echt niet? Ik dacht het namelijk omdat hij in mei ongeveer 3 weken niet op zender is geweest."

PJH: "Nee, hij zit er niet in."

PvdE: "OK, nou bedankt en tot ziens. Gaaf programma, trouwens!"

PJH: "Bedankt!"

Eerlijk gezegd geloof ik er geen bal van. Kijk, bovenstaande transcriptie is (bijna) letterlijk wat hij tegen mij zei, maar je ziet er natuurlijk niet de gezichtsuitdrukking bij. Die heb ik wel gezien en volgens mij zag ik daarbij de eerste Mollen-actie van dit seizoen!

Of ik moet me vergissen, natuurlijk.

Apple Corps

2010-11-17T15:03:00.001+01:00

Wat een ellende is dat toch, zo'n vakantie. Vantevoren moet je het schompes werken om alles op tijd af te kunnen krijgen. Achteraf moet je dan weer werken als een gek om je achterstand weg te werken. Tegen de tijd dat je daar klaar mee bent, ben je weer aan vakantie toe. Ach, zo blijf je wel lekker bezig. Op je werk dan, want hier op dit log ligt alles weer eens ouderwets stil. En dat terwijl er zoveel vreugde is om over te schrijven!

Zo werd gisteren bekend dat The Beatles eindelijk downloadbaar zijn via iTunes. En ja, dat is echt wel groot nieuws. Het ligt wat mij betreft op hetzelfde niveau als "de koude oorlog is opgehouden", zo groot is dit. Waarom? Nou, laat me dat nou es uitleggen.

Toen Steve Jobs en consorten eind jaren '70/begin jaren '80 een bedrijfje begonnen in fruit (om met Forrest Gump te spreken), kozen ze de naam Apple bij gebrek aan een beter idee. Probleem was echter dat de firma die de belangen van The Beatles behartigt ook Apple heet. Dat was eind jaren '60 een ideetje van John Lennon geweest die het wel grappig vond als het bedrijf dan als "Apple Corps" (spreek uit: eppel koor), oftewel "Klokhuis", door het leven zou gaan.

Op zich was er ook geen probleem, de ene Apple deed computers en de andere Apple deed muziek. Totdat Apple ineens ook muziek besloot te verkopen. Toen gingen Apple en Apple de loopgraven in. Over en weer waren er veel verwijten, maar die zijn nu dus uit de weg geruimd. En dat is echt heel goed nieuws, want nu is zelfs de allerbeste band ooit legaal te downloaden.

Gelukkig is één ding niet veranderd: de prijs van de Beatle-platen. De opnames zijn al bijna 50 jaar oud, de kosten zijn al 1.000.000 keer (of nog veel meer) terugverdiend en tòch moeten we van platenmaatschappij EMI nog €12,99 betalen voor een Beatle-album.

Dan toch maar weer illegaal downloaden!

Column

2010-11-15T15:54:00.000+01:00

Soms moet je als man ook niet willen helpen!

Feuten

2010-11-09T10:25:00.000+01:00

"Goeiemorgen, stelletje KUT feuten" was het eerste waarmee ik vorige week maandag begroet werd op het station na twee weken vakantie. BNN ging de eerste aflevering van haar dramaserie Feuten uitzenden en dat werd gevierd met een advertentie op de voorpagina van Metro met voorgaande tekst.

Bij mijn vorige werkgever waren een aantal collega's (m/v) lid van het Corps. Hele nette, propere mensen. Niets op aan te merken. Behalve...een aantal eigenaardigheden. Zet ze bijvoorbeeld in een groep, gooi er wat drank in en dan begint het feest. De verhalen komen los, nog niet zo vreemd, maar er komt ook een vreemd soort racisme los. Het soort van "iedereen die niet gestudeerd heeft is een üntermensch". En die eikels snappen ook nog eens niks van het Corps. "Knor die je bent".

Een andere collega, die wel gestudeerd had maar niet bij het Corps was gegaan, kon dan fijntjes langs zijn sigaar weg opmerken dat er rond het Corps een geur van fascisme hing en dat die Corpsballen iets te veel in de jaren '40/'45 waren blijven hangen.

Tja, erg ver van de waarheid is het niet. Helaas.

Palm

2010-10-20T11:48:00.012+02:00

Vandaag is het 20-10-2010, hoog tijd om weer eens onder een palm te duiken! Hè, hè, even lekker bijkomen, we gaan zo weer verder.

iPad

2010-10-18T11:24:00.034+02:00

KPN gaat ook de iPhone voeren! Wat een vreugde, kan ik eindelijk overstappen naar de iPhone4 zonder dat ik overgeleverd ben aan de grillen van T-Mobile. Het mooiste zou zijn als ik over kan stappen en dat ik dan ook een cadeau krijg. Zoals de iPad die mijn collega laatst kreeg bij haar abonnement.

Volgens mij hebben we allemaal dat soort mensen in onze directe omgeving. Die nog een mobiel hebben uit 1998, meestal een Nokia, en die daar ook helemaal gelukkig mee zijn. Zo ook mijn collega. Zij had nog een abonnement uit 1998 + dito toestel, maar moest nu wel wat anders omdat haar 6310 kuren begon te vertonen. Dus maar eens binnengelopen bij een belwinkel. Die hadden een aanbieding waarbij haar maandelijkse abonnement verlaagd werd, ze gratis een nieuw toestel kreeg en een iPad voor €100. En ach, ze ging toch op vakantie en dan leek haar een e-reader wel makkelijk. Liever had ze die van Amazon gehad, maar ja, als je er eentje voor €100 kan kopen, doe je niet moeilijk. Bovendien had ik aangeboden om de iPad na haar vakantie over te nemen voor dat bedrag, dan kon ze na de vakantie tenminste echt iets moois kopen. Dacht ze.

Want ze kwam terug van 2 weken Curaçao en was laaiend enthousiast over de iPad. "Wat een leuk apparaat!", jubelde ze. En dat voor iemand die nog een pc uit 1999 heeft!

Dajak

2010-10-15T11:22:00.000+02:00

Op het gevaar af dat ik door hip Nederland als "not-cool" wordt weggezet, moet ik hier toch wat kwijt over de, in mijn ogen, meest bizarre vorm van mode: de training tot Dajak.

Het is alweer even geleden dat ik dit verschijnsel voor het eerst zag en in het begin denk je nog "wat een vreemde vogel was dat". Maar nu het mode begint te worden, lijkt het wel of de hele stad vol begint te lopen met de meest vreemd gevederde paradijsvogels. Waar ik het over heb? Over het piercen van de oren om vervolgens in de gaten steeds grotere discussen te plaatsen totdat je een gat hebt waaraan je je paraplu te drogen kan hangen. Of je borrelglaasje. Of je aansteker. Of...de mogelijkheden zijn eindeloos!

Inspiratie voor deze oorringen is onder andere opgedaan bij de Dajaks in Indonesië. De vrouwen daar hebben dit soort lichaamsversiering al eeuwen. Ik kan mij nog herinneren dat we op de lagere school voor het eerst een plaatje zagen van die vrouwen. De hele klas moest lachen.

Nu zijn er dus volwassen mensen die er ook lekker "tribal" bij willen lopen. Prima. Jouw vrijheid, jouw lijf, doe lekker wat je leuk vindt. Mag ik je dan wel uitlachen?

Paul

2010-10-14T12:57:00.000+02:00

De uitzendingen van Zomergasten met Paul Verhoeven is al even geleden, maar eigenlijk zit ik er nu nog van bij te komen. Vanwege de geboorte van onze dochter heb ik de uitzending niet live gezien, maar in gedeelten op video. Achteraf bezien was dat eigenlijk nog beter, omdat je sommige dingen dan beter op je in kon laten werken.

Zo waren er de fragmenten waarin Abraham liet zien waar hij de mosterd vandaan had gehaald voor zijn eigen oeuvre. De vergelijking tussen de strip Dick Bos en Basic Instinct was grappig. En Starship Troopers met Triumph des Willens weer wat beangstigend. En het was ook mooi om te zien wat "The Sultan of Shock" nou ontroerde; een tekenfilmpje waarin de sterfelijkheid van de mens aan bod kwam. En het gesprek dat aan de hand van dat fragment ontstond was ook mooie tv.

Zoals altijd was er ook dit jaar veel commentaar op de presentator en bij gast Jan Marijnissen was dat misschien ook wel terecht. Bij Paul Verhoeven was Jelle Brandt Corstius echter een geweldige presentator. Jelle was dienend, niet storend aanwezig en wist Paul ook behoorlijk bij de les te houden (en dat is een prestatie!). Al met al hoop ik dan ook dat Jelle ook de komende paar jaar zich aan dit programma bindt.

En er was nog de aankodiging dat Paul weer een Nederlandse film ging maken, De Stille Kracht. Gisteren kwam er dan het nieuws dat Verhoeven eerst een andere film gaat maken, een zgn. film noir. Wat het ook wordt, ik ben erg benieuwd.

Zelf

2010-10-07T13:05:00.001+02:00

De vrijheid van het individu vind ik een groot goed. Vrijheid om te doen en te laten wat je wilt, binnen de grenzen van het fatsoen of de wet, daar is in het verleden heel wat voor af gevochten. Ook de beschikking over je eigen leven is, naar mijn mening, een vrijheid die je hebt. Dat wil nog niet zeggen dat ik er daarom geen moeite mee heb als iemand besluit om zijn leven te beëindigen. Integendeel zelfs.

Tot nu toe heb ik in mijn leven twee keer een zelfdoding van dichtbij meegemaakt (en laten we hopen dat het daarbij blijft). En beide keren heb ik totaal niet begrepen waarom iemand zoiets heeft gedaan. Allebei waren het jonge mensen, de ene zelfs nog maar 21, en als je dan het verdriet ziet bij de familie en vrienden...

Er is een boek van Peter R de Vries dat heet Een moord kost meer levens. Daarmee bedoelt hij dat van degene die de moord gepleegd heeft, het leven eigenlijk ook eindigt door de moord die hij begaan heeft. Of dat bij de familie van het slachtoffer het leven eigenlijk ook is opgehouden.

Met zelfmoord is dat niet anders. Het leed dat de zelfmoordenaar zijn familie aandoet is onbeschrijflijk. Families vallen uit elkaar, ouders scheiden, etc. Ik denk nog wel eens dat als de zelfmoordenaar had geweten wat hij of zij heeft veroorzaakt, dat hij het mes nog maar even in de kast had laten liggen.

Vandaag werd bekend dat Antonie Kamerling zelfmoord heeft gepleegd. En als ik dan deze foto zie, dan begrijp ik er weer helemaal niets van.

Stem

2010-10-06T10:45:00.001+02:00

Stemmen kunnen me enorm boeien. Als kind dacht ik bijvoorbeeld dat Frits Spits een vreselijk grote man moest zijn, want bij zo'n grote stem moest wel een grote man horen. Wat een deceptie toen ik voor het eerst een foto van Frits zag.

Eerder had ik het over de stem van de Kruidvat reclame. Dat ik mij zo ergerde aan het brulboei-gehalte van de dame die die reclame in had gesproken. Zit ik vanochtend naar de radio te luisteren en ineens valt het me op: in de nieuwe VW radioreclame zit volgens mij dezelfde dame. En dan spreekt ze ineens wel op normale toon. Ze kan het dus wel!

Speciaal voor dit log ben ik op zoek gegaan naar wie de stem van Kruidvat is. Klik op bovenstaande foto en je weet het! Vanaf nu luister ik met veel liefde naar de Kruidvat reclame.

Weet je trouwens niet hoe ze heet? Kijk dan eens hier.

Foto's

2010-10-05T12:41:00.000+02:00

Tegenwoordig kijk ik liever naar foto's uit het nieuws dan dat ik lees over het nieuws. Daarom heb ik sinds gisteren ook een link aan deze pagina toegevoegd waar je de mooiste foto's uit het (internationale) nieuws kan bekijken.

Maar goed, waar ik het over wilde hebben is de foto hiernaast. Als je leest "in Den Haag hebben een x-aantal mensen gedemonstreert tegen de PVV" dan klinkt dat nog alsof er heel wat is gebeurt. Zie je echter de foto hiernaast die bij bovengenoemde demonstratie is gemaakt, dan weet je pas wat voor sneue bedoening het geweest moet zijn. Ik bedoel, dit is toch gewoon Koefnoen?

Listen To The Radio

2010-10-04T12:29:00.002+02:00

Aanvullend op dit stukje van Eric, even een update over de gebeurtenissen in radioland. Wat te denken bijvoorbeeld van de overstap van Ruud de Wild van Q naar 538? Zo langzamerhand kunnen we Ruud beter Heintje de Wild kunnen gaan noemen, want dit is al de derde keer dat Ruud "met veel zin" bij 538 aan het werk gaat. Opvallend is ook dat elke keer als Ruud een lange vakantie neemt, hij bij terugkeer naar een ander radiostation gaat (om dan uiteindelijk weer bij 538 terug te keren). Maar goed, Ruud heeft dit keer wel zijn contract uitgediend en begint vanmiddag weer bij 538 in de middag.

Ik geef het 2,5 jaar, dan zit hij wel weer op een andere zender.

Dan is er de overstap van Frank Dane van 538 naar 3FM (inmiddels al wat ouder nieuws). Hij presenteert voor BNN het programma Ontzettend Dikke Ochtend Frank, waarbij ik het zelf enorm raar vind dat je voor het woord "l*l" je eigen naam vervangt in de term ODOL. Maar dit zal aan mij liggen.

Hij doet het programma nu een paar weken en ik moet zeggen, een aanwinst voor 3FM!

En dan tot slot Jensen. Tja, wat kan ik daar nou voor zinnigs over zeggen? Er draait nu een reclame op tv waarbij een man als een zombie op kantoor komt. Blijkt dat hij geshockeerd is nadat hij Jensen gehoord heeft op Veronica. Kort gezegd, als ik als een zombie rond wil lopen moet ik Jensen luisteren 's morgens. Dat wil ik niet, dus luister ik niet. Simpel hè.

16:44 uur: UPDATE
Op de vraag van Jelte waarom hij bij 538 was weggegaan antwoordde Ruud: "Ik was ziek. Ik had q-koorts."

China

2010-10-01T08:56:00.014+02:00

Dit is een kantoorgebouw in China. De netten aan de zijkant van het gebouw zijn aangebracht omdat medewerkers van het bedrijf dat hier gehuisvest is zichzelf iets te vaak van kant maken. En dat doen ze door uit het raam te springen. Die netten houden in ieder geval de straat mooi schoon.

Lichting zomer 2010

2010-09-29T09:08:00.016+02:00

De hoeveelheid BN'ers die ik de laatste tijd door Amsterdam heb zien schuiven, gerangschikt naar hun eigen opvallende feature.

De leukste

De leukste die ik de afgelopen tijd tegenkwam was Arie Boomsma. Goede vriend Eric wil onder het genot van een biertje nog wel eens verhalen over hoe zijn vader Klaas die, toen die nog in Amsterdam werkte, vertelde over de BN'ers die hij tegenkwam. En dat Klaas ze altijd gedag zegde. Dat zette me aan het denken, waarom doe ik dat eigenlijk niet?

Zo gedacht, zo gedaan. Even verder op de gracht zit productiehuis CCCP, producent van onder andere De Jakhalzen voor DWDD en Draadstaal. Op een middag loop ik daarlangs en ik zie Arie aanbellen bij CCCP. Ik zeg "dag Arie!". Hij draait zich om, een stralende glimlach is mijn deel en hij zegt mij ook gedag.

De chagrijnigste

Na het leuke contact met Arie nam ik me voor om vanaf nu alle BN'ers gewoon gedag te zeggen. De eerstvolgende die ik tegenkwam was Hans van der Togt. Met kantoor gingen we nog wat drinken na het werk, dus ploffen we op een terrasje. We hadden alleen iets te weinig stoelen, dus vraag ik aan een man die alleen aan een tafeltje zat of ik zijn stoel mee mag nemen. Dat mocht. "Maar verrek, da's Hans van der Togt!". Dus zeg ik "Hans van der Togt, wat leuk!". Een chagrijnige blik is mijn deel.

Goed, niet iedereen is zoals Arie Boomsma.

De drukste

Nu ik weet hoe druk het kan zijn met een klein kind, heb ik des te meer bewondering als mensen al die ballen in de lucht kunnen houden: kind, vrouw en fans. Suarez lukte het moeiteloos vorige week op het Damrak. Maar ja, daar is het ook een Ajacied voor, hè.

De internationaalste

Op een fiets in Amsterdam, dat is voor menig toerist een droom en voor menig Amsterdammer een nachtmerrie als die toerist gaat fietsen. En ook beroemde toeristen komen hier fietsen. Zoals bijvoorbeeld Tommy Lee. Wie? Tommy Lee! De ex van Pamela Anderson en de drummer (?) van Motley Crue. Hij vroeg de weg bij de Munt.

De dare-devil

Meestal loop ik van mijn werk aan het eind van de middag terug naar het station, kan je een beetje ontspannen. Zo ook op een dag dat ik mij weer eens verbaas over de ware doodsverachting van de gemiddelde Amsterdamse fietser. Vlak voor een tram zie ik een kale man met een grote zwarte bril op een rode fiets heen flitsen. Het is Marc Marie Huijbregts. Die mand voorop gaat ook die tram niet tegenhouden, hoor, Marc Marie.

De uitgewaaidste

Vanuit Heiloo rijd ik de A9 op als ik voor het stoplicht achter een gele MG kom te staan met daarin een al wat oudere man. Het waaide erg en zijn haar (of wat er nog van over was) waaide alle kanten uit. Ik denk nog bij mezelf "wat erg als je op die leeftijd nog zo de meisjes binnen moet harken". In zijn spiegeltje zie ik dat de man een ronde bril op heeft. Zwart. Goh, dat lijkt Youp wel. Neeeeeee, het is Youp!

En wat wil nou het geval, een paar dagen daarvoor had ik Youp ook al gezien. Blijkbaar woont Youp vlakbij het stamcafé van Hans van der T. Youp maakte nog een praatje met Hans, die wel!

Zo zie je maar, ook Youp zegt de BN'ers gedag.

Music Non Stop

2010-09-27T09:48:00.038+02:00

Volgens mij vertel ik je niks nieuws als ik zeg dat er tegenwoordig wel heel veel musicals zijn. Dat genre is aan mij niet echt besteed. Per definitie niet in het Nederlands, maar ook in het Engels treedt er vaak een onbedwingbare jeuk op door zowel de muziek als de verhaallijnen die bedacht en uitgevoerd worden.

Toen ik nog een kleine Peter was heb ik de Sound Of Music heel vaak gezien. Het mooiste moment in die musical vond ik altijd wanneer de Nazi's ten tonele verschijnen. Dan wordt het een beetje spannend. Bovendien zat die film boordevol mooie Oostenrijkse plaatjes en wat toen gold, geldt nu eigenlijk nog steeds: voor een beetje berg, hetzij echt of op film, kan je me midden in de nacht wakker maken.

Ik werd wat ouder en toen keek ik vaak naar Jesus Christ Superstar. Nog steeds vind ik het openingsnummer geweldig. Jammer dat daarna die film zo snel inkakt. Zelfs de gezeling en kruiziging van Jezus hebben ze nogal bloedeloos gehouden.

Tegenwoordig hangen er affiches in de stad voor "Urinetown" met oa Jamai Loman. Ongetwijfeld zal ik hier last hebben van een pakket vooroordelen waar je de hele Bijenkorf mee kan bevoorraden, maar ik zit toch echt niet te wachten op Jamai's urine.

En dan heb je nog alle "levensechte" musicals. Van Toon Hermans tot Edith Piaf, je telt als dode gewoonweg niet meer mee als er niet een musical over je gemaakt is.

Laat ik daarom dit hier en nu vastleggen. Mocht ik ooit vroegtijdig komen te overlijden, dan geef ik bij dezen GEEN toestemming voor een musical. En al helemaal niet als Jamai de hoofdrol op zich gaat nemen.

Als daarentegen Jim Bakkum zich geroepen voelt om mij te spelen, dan zal ik er nog eens over nadenken.

Heilig

2010-09-24T13:45:00.000+02:00

Wat is er nog heilig in dit land nu zelfs één van de grootste iconen er binnenkort niet meer is!?!

Waar ik het over heb? ABN-Amro? Nee. Philips? Nee. Ik heb het natuurlijk over de Kip-caravan. Nadat een aantal jaar geleden het bedrijf al eens een keer aan de rand van de afgrond had gestaan, werd het nog een keer gered. Nu is dan ook die doorstart alsnog mislukt en houdt Neerlands trots op te bestaan.

Neerlands trots? Jazeker! Want hoe kan je het anders noemen wanneer Jeremy Clarkson minimaal 1 keer per Top Gear seizoen het genoegen heeft om een caravan plat te walsen en dat die caravan dan meestal een Kip is? Of denk eens aan de bijnaam die de Kip aan ons Nederlanders in Duitsland gegeven heeft: Nur Langsam. Zonder die Kip had het nergens op geslagen! Bovendien is ons spaarzame volkje één van de landen met de hoogste caravan-dichtheid per hoofd van de bevolking. Hoe dat komt? Door de Kip!

Goed bezien is het dus een zegen voor Nederland dat dit bedrijf failliet is gegaan.

Bueno!

2010-09-22T14:37:00.000+02:00

Jaja, daar zijn we weer! De rust begint langzaam een beetje terug te keren. Nou ja, dat wil zeggen, de rust niet echt gezien het weinige aantal uren slaap, maar het ritme komt langzaam weer terug. Het vorige stukje op dit log was meer dan een maand geleden, hoog tijd om weer eens een nuttige bijdrage te leveren aan jouw doelbewust niets doen op kantoor!

Er is weer genoeg gebeurd in de wereld om over te schrijven. Zo heb je nog mijn stukje tegoed over Zomergast Paul Verhoeven en dan is er de verandering van de KinderBueno reclame.

In maart schreef ik namelijk over de vorige reclame van KB en de vreselijk vervelende kwallestein die daarin voorkwam. Die etterbuil heeft nu het veld moeten ruimen voor een nieuwe KB'er, een nieuw station en een nieuw verhaallijntje. Waar het voorheen de sporter was die haar laatste KB naar de mond van kwallebak zag verhuizen, is de plek van de kwallebak nu ingenomen door Mark Tuitert. Jazeker! Deze sympathieke schaatser heeft zich laten strikken door de commercie! Het verhaal(tje) is nu als volgt.

Mark Tuitert loopt op het station naar een snoepautomaat om een KB te halen, maar een meisje is hem net voor en haalt die reep voor zijn neus weg. Dan herkent ze Mark. Al soppend en kwijlend zegt ze dat ze met hem op de foto wil in ruil voor een KB. Hij doet dat, natuurlijk, zo aardig als hij is. Waarna zij dan alsnog die KB niet af wil geven. Dan denk je nog "zijn we nou van de etterbuil verlost, maar zitten we nu met een giga k#twijf opgezadeld?", maar dat is allemaal overbodig want ze plaagde Mark slechts een beetje en geeft hem dan toch de helft van haar reep.

Wat zijn dat nou voor mensen bij KB? Kunnen ze echt alleen maar reclame maken die hoog op de irritatiegraad zit? Die bovendien alweer op een station de plaats van handeling heeft? En dan weer een sporter in de hoofdrol? Verzin eens wat nieuws!

Het liefste meisje van de wereld is geboren!

2010-08-19T14:02:00.000+02:00

Afgelopen maandag om 13:35 uur is onze dochter Isabella geboren! En wat is ze een lief en mooi meisje...we zijn allebei helemaal verliefd! Op dit moment ligt ze nog in het ziekenhuis in Alkmaar, maar hopelijk komt ze morgen of overmorgen met mama mee naar huis. Op de foto wuift ze al naar de camera, Nederland is een BN'er rijker! ;-)

ikBel

2010-08-11T11:02:00.000+02:00

Het is alweer even geleden dat ik mijn iPhone kreeg en de vraag is daarom gerechtvaardigd "ben ik na zo'n lange tijd nog steeds blij met de telefoon?". Kort en bondig is het antwoord op deze vraag volmondig "ja".

Een tijdje terug is er een onderzoek gedaan en daaruit bleek dat religies en het merk Apple dezelfde delen van de hersenen activeren bij de respectievelijke aanhangers. Of je hieruit kan concluderen dat Apple een religie is weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat het gebruik van Apple computer en telefoon mijn leven een heel stuk veraangenaamd heeft. Zo was er laatst het volgende voorval.

Aan mijn computer hangen een heleboel door USB aangedreven apparaten, waaronder mijn toetsenbord/muis en de aansluiting voor de iPhone. Om wat voor reden dan ook werkte de verbinding met de iPhone niet echt lekker op mijn USB-hub. Dus dacht ik "weet je wat, ik ruil even de poorten van mijn toetsenbord/muis en de iPhone zodat het toetsenbord op de hub zit en de iPhone direct aan de computer hangt". Zo gezegd, zo gedaan, ik ruil de stekkers en hoppa! Alles werkt weer. Ongeveer een uur later bedenk ik mij ineens dat als ik dat op mijn oude pc had gedaan ik

a) de computer opnieuw op had moeten starten;

b) dat het sowieso niet in één keer gewerkt zou hebben en

c) dat het me een middag gevloek had opgeleverd.

Het zijn dit soort dingen die het werken met een Apple tot een waar feest maken. Je hoeft je eigenlijk nooit zorgen te maken dat iets niet werkt, het werkt toch wel. En zo is het met de iPhone ook. Alles werkt, alles is even makkelijk, geen zorgen! Hoe zong Queen dat ook alweer? "I'm in love with my phoo-ooo-one".

Op de foto van vandaag trouwens een nieuw geopende Apple Store ergens Joost mag weten waar. En die mensen van Microsoft zich maar afvragen waarom al die mensen toch de deuren van de Apple winkels plat lopen. It just works, people!

Smakeloos

2010-08-09T15:42:00.000+02:00

Laatst had ik het hier over een ander blog, People of Wal*Mart. Nou zitten er aan dat blog nog andere blogs vast, waaronder Jawdrops. Gisteren heb ik een heerlijke middag gehad met het kijken naar de foto's op die site. Sommige zijn grappiger dan andere, maar ik heb af en toe de tranen in m'n ogen gehad van het lachen.

Vandaag wilde ik op m'n werk nog even kijken of er een nieuwe bijdrage op dat blog is gekomen. Maar wat blijkt? Dit adres is geblocked door onze firewall. De reden: Tasteless! Daar zakt inderdaad mijn broek van af.

Zeiljongen

2010-08-05T09:16:00.064+02:00

Mijn broer was ooit een fervent zeiler. Van maart/april tot oktober kon je hem in de jaren '80 op de wateren van de Friese Meren vinden. Het kon bij hem ook niet gek genoeg. Harde wind, omslaan, het maakte hem allemaal niet uit en zijn droom was dan ook om professioneel zeiler te worden. Die droom kwam steeds dichterbij toen hij eerst een weekend mee kon zeilen met de Philips Innovator en later met Henk de Velde. Die laatste zou uitgroeien tot een Bekende Nederlander met zijn solo-reizen rond de wereld.

Maar in 1988 was hij dat nog niet en via via kwam mijn broer met Henk in contact. Voordat Henk zijn eerste recordpoging om solo rond de wereld te zeilen zou wagen, gingen mijn broer en nog twee of drie anderen met hem mee om tijdens een wat langere zeiltocht de laatste voorbereidingen te treffen. Als ik mij niet vergis waren ze onderweg naar huis toen er in Het Kanaal vlak voor de Engelse kust iets gigantisch misging. De catamaran sloeg om. Mijn broer lag benedendeks te slapen en wist zich ternauwernood in veiligheid te brengen. Eén van de andere bemanningsleden, ene Rutger, had minder geluk en is bij dit ongeluk overleden. Mijn broer heeft daarna eigenlijk nooit meer gezeild.

Nu is er dan dat zeilmeisje Laura die haar droom na gaat streven. Al zolang als ze in het nieuws is zat ik me gek te peinzen aan wie ze mij toch zoveel deed denken. Aan Henk dus. Bij haar zie ik hetzelfde fanatisme in de ogen als ik bij hem in het verleden heb gezien. Blind voor elke vorm van afwijzing, kritiek of wat dan ook.

Italia vs USA

2010-08-04T11:13:00.001+02:00

Een aantal jaren geleden was ik voor het eerst in Italië. Vrijwel meteen werd ik verliefd op dit land, de mensen, de koffie, tja, op wat niet eigenlijk? We hebben toen een vrij grote trip gemaakt waarbij we onder andere in Verona kwamen. De mensen in Verona, moet je weten, zijn erg gesteld op uiterlijkheden; mooie kleding, brillen, auto's, noem het maar op. Eigenlijk gaat dit in heel Italië wel op, maar Verona spant toch wel de kroon. Persoonlijk geef ik nooit zo om uiterlijkheden en al helemaal niet als ik op vakantie ben. Dus liep ik daar in Verona in mijn korte broek, sandalen, slobber t-shirt en loop ik twee meisjes tegemoet. Die kijken naar mij en beginnen me tegelijkertijd uit te lachen (en ze hadden nog gelijk ook, want ik zag er echt niet uit).

Het totale tegenovergestelde van Italië/Verona moet toch wel Amerika zijn. In The Land Of The Free interesseert het niemand een biet hoe je erbij loopt. Nou ja, niet in je gezicht. Achter je rug wordt er wel zeker gebabbeld en er is zelfs een website gewijd aan hoe mensen er in de grootste winkelketen van Amerika bijlopen. Veel plezier met het vergapen aan de lef van anderen!

Bakker

2010-08-02T12:22:00.001+02:00

Al mijn hele leven heb ik er een hekel aan om brood ergens voor de lunch mee naar toe te nemen. Als scholier had ik geen keus en kreeg ik de boterhammen in een zakje of plastic bakje mee. Tegen de tijd dat het dan 12 uur was, waren je vruchtenhageltjes tot een brij verworden en was je salami ook niet meer te eten.

Bij mijn eerste echte baan moest ik nog steeds brood meenemen, maar vanaf de tweede baan was er een kantine met vers brood, soep, hapjes, etc. Sindsdien ben ik verpest en wil ik echt geen brood meer meenemen.

Waar ik nu werk hebben ze geen luxe kantine en dus zou ik weer overgeleverd zijn aan de plastic broodzak. Gelukkig hebben ze hier wel een koelkast met vriezer en daarom haal ik één à twee keer per week vers brood, gooi dat op het werk in de vriezer en ontdooi bij de lunch naar wens een hoeveelheid sneetjes. Het brood haal ik meestal bij Focaccia Bakker De Waal, tegenover de Bijenkorf in Amsterdam. Vooral hun mueslibollen zijn ongelooflijk lekker!

Grappig is dat verkoopster Wendy ook een weblog bijhoudt.

We kunnen wel wat zon gebruiken!

2010-07-31T09:52:00.002+02:00

Daarom deze gouwe ouwe.

Winterbanden

2010-07-30T10:22:00.001+02:00

Vergeten we de winterbanden niet? Lijkt misschien raar om hoogzomer over winterbanden te beginnen, maar je kan er wat dat betreft niet vroeg genoeg bij zijn. Bovendien kan je nu mooi scoren met tweedehands bandjes. Kijk hier maar eens als je ze nog voor je Volkswagen Fox zoekt.

Je begrijpt het misschien al; sinds mei hebben we een andere auto en nu moeten alleen nog die winterbanden bij mijn broer uit het magazijn. Ruimt bij hem ook weer lekker op!

Komkommer

2010-07-28T12:24:00.001+02:00

Waar komt de term "komkommertijd" vandaan? Ik gok erop dat het nu de oogsttijd is van de komkommer en dat één of andere slimmerik ooit die link heeft gelegd tussen de oogsttijd van de komkommer en het weinige nieuws dat er traditioneel in juli en augustus is.

Eigenlijk is dat al nieuws, namelijk, dat er geen nieuws is. Dat is toch opmerkelijk? Ik kan me van voorgaande jaren trouwens herinneren dat er in juli en augustus wèl wat gebeurde en dat de komkommertijd er dan niet of nauwelijks was. Maar dit jaar is het dus stil.

Gelukkig dat de NS af en toe nog voor nieuws zorgt, of dat er een vliegtuig neerstort, anders was dit het grootste nieuws van vandaag. Wel vermakelijk, maar nieuws?

Zomergasten

2010-07-26T10:22:00.000+02:00

Elk jaar is Zomergasten een terugkerend fenomeen en elk jaar levert de presentator stof voor discussie op. Dit jaar is de presentator Jelle Brandt Corstius, bekend van zijn tv-documentaire-series over Rusland. Jelle is 32 en dat is, als je het mij vraagt, een beetje te jong om dit programma te presenteren. Bovendien heeft Jelle de afgelopen 5 jaar in Moskou doorgebracht en lijkt hij een beetje het contact met Nederland kwijt te zijn.

Tot zover al het slechte nieuws, want Jelle is gewoon een verademing in vergelijking met die presentatrice van vorig jaar, Margriet van der Linden. Bij de eerste uitzending waren toen Victor & Rolf te gast en het was gewoon treurig om te zien hoe slecht dat Van der Linden het deed. Als ik Victor of Rolf was geweest denk ik dat ik was opgestapt. Jelle psychologiseert zijn gasten ook niet zo veel, da's ook erg prettig. Want die Zwagerman die dan 3 uur lang "wat doet dat met je"-achtige vragen gaat stellen, daar wordt een mens ook niet vrolijk van! Nee, Jelle doet het prima, laat maar gaan.

Ik kijk erg uit naar de uitzending met Paul Verhoeven, dat wordt smullen. "Niet waar?!?".

Inception

2010-07-23T09:41:00.001+02:00

Heb je ooit wel eens een droom gehad die zo echt leek dat je toen je wakker werd je eerst jezelf in je arm moest knijpen om te kijken of je nog sliep? Dat is een beetje hoe de nieuwe film Inception is. Het verhaal gaat over een man die (bedrijfs-)geheimen steelt in de dromen van anderen. Klinkt ingewikkeld en raar, maar in de film is het volstrekt normaal, logisch en geaccepteerd, dus moet je niet moeilijk doen en er gewoon in mee gaan. Wat dat betreft lijkt de film dan ook op The Matrix, die werkt ook alleen als je helemaal meegaat in het verhaal.

Uiteraard, zou ik bijna zeggen, zit de film boordevol special effects, maar in tegenstelling tot andere films is dit ontzettend goed gedaan en stoort het niet. De droomwerelden die opgeroepen worden zijn realistisch en mooi, soms futuristisch, maar nooit absurd. Het acteerwerk is gewoon goed, Leonardo DiCaprio is weer eens in topvorm en levert een topper af.

Als ik één nadeel op zou moeten noemen van deze film, dan is het dat je hem bijna moet kijken met een blocnote op schoot, zo veel gebeurt er.

Al met al een vreselijk goede film en misschien wel de beste die ik in een jaar of 5 gezien heb. Daarom: ***** (uit 5)

Tour

2010-07-22T09:16:00.004+02:00

Ben ik nou de enige die geen bal snapt van die Tour en van het wielrennen in het algemeen? Een paar dagen geleden schoot bij de leider in de Tour op dat moment, Andy Schleck, de ketting eraf. Die had dus duidelijk materiaalpech. Zijn rivaal, Alberto Contador, zag dat, reed Andy voorbij en nam 's middags de leiding in de Tour over.

Schleck boos. Contador was niet sportief, omdat hij bij de materiaalpech van Schleck door was gereden. Wat een rare redenatie.

Stel dat ik het hier nou over Formule 1 racen had gehad en dat het hier ging over Webber en Vettel. Die zitten notabene in dezelfde ploeg, maar bevechten elkaar als twee kemphanen. Als de ene dan een crash maakt, gaat de ander er echt niet naast staan om te kijken of de gecrashte wel goed uit zijn auto kan komen.

Nog gekker vind ik dat hele teamorder geneuzel. Er rijden met die Tour allemaal mannen in volgauto's mee. Die bepalen vervolgens wat er voor het team het beste is. Dus stel dat jij als eenzame renner de hele etappe 10 kilometer voor het peloton gefietst hebt en over de radio komt dan de order "goed gedaan, Henk, maar wij willen dat Piet wint dus zak maar af" dan doet zo'n renner dat. En op de laatste 100 meter komt Piet dan doodgemoedereerd aantrappen, steekt zijn handen in de lucht en heeft gewonnen. Vreemde zaken.

Er is volgens mij geen sport waarbij dit zo gaat, geen teamsport en zeker geen individuele sport. Het is toch altijd nog zo "dat de beste moge winnen", maar in het wielrennen lijkt het er meer op dat het is "dat het de beste gegund mag worden om te winnen".

The start

2010-07-21T10:46:00.003+02:00

Ach, ik ben maar weer eens begonnen. Na mijn dramatische afscheid van dit blog gebeurden er toch gewoon te veel dingen om je typevingers bij stil te kunnen houden.

Neem nou dat ontslag van Cornald Maas als commentator bij het Eurovisie Songfestival. Buiten dat ik iedereen begin vorig jaar al waarschuwde om niet je hele hebben en houden op Twitter te zetten, begint de TROS zo langzamerhand op een fascistische instelling te lijken. Ben je het niet eens met de beleidsvisie, dan moet je direct tegen de muur (of gewoon van zender). Onzin? Niet helemaal. Eerder overkwam het namelijk Raoul Heertje en de rest van Dit Was Het Nieuws. Raoul had het vorig jaar een keer over alle onzin rondom "Jan & Yolanthe" en hup! Zijn programma is meteen van de buis gegooid. Tja, dan moet je ook maar niks vervelends zeggen bij een omroep die haar hoofdkantoor beter naar Volendam kan verplaatsen.

En wat had Cornald nou ook alweer getwitterd? Grappige exportprodukten heeft nederland: sieneke, joran vd sloot, de pvv. Dat is toch gewoon waar?

Bond

2010-07-20T10:22:00.005+02:00

Als je even niets te doen hebt is de site van de Bond tegen het vloeken een aanrader. Geweldig om te lezen in hoeveel bochten een mens zich kan wringen om een vloek te omschrijven zonder het woord uiteindelijk te noemen. Want na een tijdje op die site rondgedoold te hebben, van alles over vloeken te lezen en begrepen te hebben dat ik gewoon niet meer moet vloeken, vraag ik me af wat ik nog wel en niet mag zeggen. Maar nergens kan ik een lijstje vinden.

Het doet me denken aan weer een Amerikaanse gebeurtenis. Ik zat in het schooljaar 91/92 een jaar bij uitermate Christelijke mensen in Golden, Colorado, in huis. In Nederland was/is het doodnormaal om overal "shit" op te zeggen: het is een shitschool, het gaat shit, je vergist je en roept het of je staat erin; in alle gevallen zullen weinig mensen je hiervoor opknopen. Zo niet bij mijn gastgezin. Dus op een avond zei mijn gastmoeder Candy dat ik dat soort woorden beter niet kon zeggen. Waarop ik haar vroeg welke woorden ik dan nog meer niet mocht zeggen. "Mag f#ck, p!ss, d@mn, d@mned the hell dan bijvoorbeeld ook niet?".

Ik dacht dat Candy een rolberoerte kreeg. "I should wash out your mouth with soap, young man".

Feit is wel dat ik daaarna beter op mijn taal ging letten, omdat ik Candy niet te veel wilde kwetsen. Nu nog in het Nederlands...

Trouwens, er is ook de Bond voor het vloeken, een groepering die als standpunt heeft dat vloeken af en toe oplucht. Is ook zo, maar je hoeft andere mensen nou ook weer niet te kwetsen.

Sprak hij devoot (krijg nu net een aureooltje boven mijn hoofd).

Depeche Mode - Violator

2010-04-01T20:15:00.000+02:00

Dit album van Depeche Mode hoorde ik voor het eerst tijdens mijn jaartje High School in Amerika. Ik zat daar op een hele Christelijke school. Zo Christelijk dat leerlingen openlijk hun geloof belijden en elkaar bekritiseerden als ze niet genoeg in de Here waren. Met allerlei onderwerpen had ik zoiets van "laat maar", maar met muziek kon ik dat niet doen. Als iemand kritiek had op een band die ik leuk vond, zoals Pink Floyd, dan ging ik daar hard tegenin en werd mijn adoratie voor die band uiteindelijk nog groter.

Een leuk side-effect van zo’n Christelijke omgeving is dat verboden vruchten opeens erg lekker smaken. Depeche Mode was namelijk een "hele slechte band". Waarbij er met slecht niet werd gerefereerd aan de manier van spelen, maar aan de teksten en de algehele lifestyle van de band.
Op een dag vertelde ene Scott mij dat Depeche Mode een jaar geleden een heel erg "satanisch" album hadden uitgebracht. "Da’s interessant", dacht ik en ik besloot op dat moment om dat album meteen te gaan kopen.Wat ik hoorde waren melodieuze, donkere nummers met een diepgang die ik niet gewend was van dit soort Top 40 bandjes. Nooit spijt gehad van mijn aankoop, sterker nog, onlangs heb ik de SACD-versie gekocht en de oude cd ingeruild. Op naar de 22e eeuw met dit album!

No Doubt - Hey You

2010-03-25T21:35:00.002+01:00

Het was één van de grootste hits van 1995 en het stond dan ook nummer 1 in de lijsten van onder andere Zweden, Amerika, Zwitserland, Australië en Nederland. Binnen afzienbare tijd was No Doubt van een worstelend bandje in de marge een top-act geworden.

En dan te bedenken dat Don't Speak bijna niet was opgenomen. In de drie jaar die vooraf gingen aan de opnames van de cd Tragic Kingdom had zangeres Gwen Stefani een relatie met bassist Tony Kanal. Met je liefje in een bandje zitten is bijna nooit een goed idee (zelfs John & Yoko zijn op een gegeven moment een tijd uit elkaar gegaan) en dus gingen ook deze twee uit elkaar. De relatie inspireerde Gwen wel om een aantal nummers te schrijven voor het nieuwe album. Eén daarvan was Don't Speak en een ander de b-kant van vandaag Hey You.

Radiohead - OK Computer III

2010-03-25T20:15:00.000+01:00

In maart komen de AlbumTracks van Radiohead's OK Computer.

Van dit album komen geen grote hits. Het is dan ook duidelijk een gevalletje "de som is groter van het geheel dan die van de individuele onderdelen", dit album van Radiohead. Er kwamen om precies te zijn 3 singles vanaf en ze kwamen alle drie niet hoger dan nummer 50 in de Mega Top 50.

Eén van die singles is wel een persoonlijke favoriet van mij, No Surprises. Het nummer gaat over de moderne mens en de vervreemding die die moderne mens voelt ten opzichte van elkaar. Ach, het is weer eens wat anders dan "Ik hou van jou/blijf je trouw".

De videoclip is trouwens nog wel interessant om even te noemen, omdat het een heel erg aparte clip is. Voor de hele lengte van de video zie je zanger Thom Yorke met zijn hoofd in een astronautenhelm staan en die helm begint zich vervolgens langzaam met water te vullen. Net als je denkt dat Thom dit niet gaat overleven, zakt het water weer en Thom zingt gewoon door. Erg ongemakkelijk, maar wel mooi.

Madonna - Till Death Do Us Part

2010-03-18T21:25:00.000+01:00

In 1989 bracht Madonna haar 4e album Like A Prayer uit. Zowel vriend als vijand is het over één ding eens: Madonna's grootste talent is dat ze exact weet wat er hip is op het moment dat zij haar platen maakt. Toch maakt ook deze Queen of Pop wel eens een foutje. Nou ja, het is misschien niet echt een foutje maar meer een nummer dat a-typisch is voor al het andere werk dat Madonna ooit heeft uitgebracht.
Toch werd het nummer, dat over het zoontje van producer Patrick Leonard gaat, op single uitgebracht. Madonna wilde er niet te veel aandacht aan besteden en liet er een animatie videoclip bij maken voor de promotie. Maar ja, soms lopen dingen wel eens wat anders. De single kwam begin december 1989 uit en met name de Britten vonden het een heerlijk nummer om de kerst mee te vieren. En tegen alle verwachting in werd het één van de best verkochte singles die Madonna ooit heeft uitgebracht.

De b-kant is niet een exclusief nummer, want je kan het gewoon vinden op het album. Till Death Do Us Part schreef Madonna nadat ze van Sean Penn scheidde. Het is niet één van de meest vrolijke nummers dat Madonna ooit heeft uitgebracht, maar dealniettemin is het deze week de B-kant van de Week.

Radiohead - OK Computer II

2010-03-18T20:15:00.001+01:00

In maart komen de AlbumTracks van Radiohead's OK Computer.

Het eerste nummer dat voor het album werd opgenomen was Lucky. In 1995 kwam er een verzamelalbum uit waarvan de opbrengsten naar War Child gingen. Nu komen er wel vaker verzamelalbums voor goede doelen uit, maar zelden komen er albums uit waaraan zoveel goede artiesten meedoen. Denk dan aan Oasis, Massive Attack, Paul McCartney, Paul Weller, Elvis Costello, Sinead O'Connor, Tom Petty en Manic Street Preachers die hun eerste werk opnamen nadat hun frontman verdwenen was in februari 1995.
En dan was er dus Radiohead's bijdrage.

Voor de fans die de groep kenden van de superhit Creep van een paar jaar daarvoor was Lucky een verrassing. Voor de groep niet. Die waren al een tijdje bezig om zichzelf los te weken van de hitparade en de supergroep status. Het nummer beschrijft een man die een vliegtuigcrash overleeft en die een superheld wordt. En daarmee past het thematisch ook nog leuk bij de uitzending van vandaag!

Kraftwerk - The Model

2010-03-11T21:30:00.000+01:00

Voor de één is het pieppiepkrak muziek, voor de ander zijn het pioniers op synthesizer gebied. Feit is dat heel veel muzikanten door deze band, Kraftwerk, geïnspireerd zijn, van Kylie Minogue tot Madonna tot Ferry Corsten tot Tiësto tot Coldplay, allemaal zijn ze schatplichtig aan de Deutsche Manschaft.

Begin jaren '70 was de synthesizer nog een volslagen onbekend instrument. Wat kon je ermee wat je niet met een orgel kon? Dankzij artiesten als Vangelis, Jean Michel Jarre en Kraftwerk werd dat echter steeds duidelijker. Maar waar de eerste twee met name sferische en epische nummers maakten, probeerde Kraftwerk om met synthesizers een "gewoon bandje" te zijn. Dat wil zeggen, drums, bas, melodielijnen, zang en wat effecten, alle geluiden gemaakt door elektronische instrumenten. En dat was het dan.
Al met al klinkt Kraftwerk daardoor een beetje simpel. Maar dat is tegelijkertijd ook de charme, als je het mij vraagt. Bovendien klinkt het simpel, maar eigenlijk is het gewoon muziek terug gebracht tot de essentie; er is net zo lang gedestilleerd totdat alleen het absoluut noodzakelijkste overblijft.

De a-kant van vandaag is Computer Love, of in het Duits Computer Liebe. In Engeland draaiden dj's echter liever de b-kant en daarom werd de single later nog een keer uitgebracht met Computer Love als b-kant en The Model als a-kant. Dat nummer werd daar een hele grote hit en daarom is The Model deze hele week de B-Kant van de Week.
Trouwens, Coldplay gebruikte de riff van Computer Love in 2005 voor hun eigen nummer Talk.

Radiohead - OK Computer I

2010-03-11T20:15:00.001+01:00

In maart komen de AlbumTracks van Radiohead's OK Computer.

De titel van dit album dat deze hele maand centraal staat vond zanger Thom Yorke bijna letterlijk op straat. Hij was in Japan en zag een verkoper met een microfoon en een versterker in zijn winkel staan. De man maakte reclame en steeds meer mensen bleven staan. "OK COMPUTER!" riep de man en de mensen die er stonden herhaalden het. De slogan klonk harder en harder tot uiteindelijk ongeveer 500 man het herhaalde. En de naam voor het nieuwe album was geboren.

Vanavond draaien we het nummer Paranoid Android. Het is een nummer in de traditie van Bohemian Rhapsody van Queen en Happiness is a Warm Gun van The Beatles; het is nl samengesteld uit drie verschillende nummers die als door een wonder zo goed bij elkaar passen dat het lijkt alsof het van begin af aan al zo moest zijn.
Als je je afvraagt waar de titel van het nummer nou op slaat, het komt van een figuur uit The Hitchhiker's Guide to the Galaxy van Douglas Adams, Marvin the Paranoid Android.

Top 3

2010-03-04T14:24:00.004+01:00

Vanavond geen Tracks, maar wel weer eens een ouderwets logje. Er moet mij namelijk eens wat van het hart. Het gaat over de reclames op tv. De top 3 van de meest irritante reclames van dit moment.

Nummer 3: De Kruidvat dame
Bij Kruidvat verwarren ze "enthousiast" met "schreeuwen". Vorig jaar zomer hebben ze deze dame ingehuurd om de spotjes in te laten spreken. Nou ja, spreken, sprak ze maar! De communicatie geschiedt op het niveau van een gemiddelde brulboei.
Toen ze deze dame net hadden geïntroduceerd was het echter nog erger en heb ik (eerlijk waar!) een mailtje gestuurd naar Kruidvat. De strekking was dat het natuurlijk prima is als ze een nieuwe stem hebben, maar wanneer je wegens ergernis je radio uitzet de boodschap het doel voorbij schiet. Mijn vraag was om de dame voortaan wat minder te laten schreeuwen. En zowaar, het werkte! Ongeveer 6 maanden lang sprak de dame de boodschappen van Kruidvat op normale toon voor. Nu zitten we echter weer op het initiële niveau. En nu gaat de radio echt uit als ik dat mens hoor en de tv op een ander kanaal. Wat een drama!

Nummer 2: "Geïnspireerd door gen-technologie"
Er is, dames, een nieuwe creme op de markt. Eén of andere kwakzalver heeft een zalfje gevonden die nu toch echt de rimpels terug gaat dringen en je weer net zo strak zal maken als je dochter van 16. Wat dit allemaal mogelijk maakt? Gen-technologie. Of, om preciezer te zijn, het is geïnspireerd door gen-technologie.
Wat is dit voor klinkklare onzin? Welke halve zool heeft dit bedacht? Want in de zin zit namelijk al de fraude besloten: Geïnspireerd door gen-technologie. Met andere woorden, ergens in de verte heeft bij het ontwerpen van dit pracht product een tv aangestaan waarop een aflevering van CSI werd vertoond en toen raakte men geïnspireerd door de gen-technologie.
Eerlijk gezegd kan ik me er niks bij voorstellen hoe die inspiratie door moet werken in jouw zalf. "Deze mayonaise is geïnspireerd door de kracht van tomaten. Het smaakt er niet naar, het is niet rood, maar het is er wel door geïnspireerd."
Pffff... Als je het heel snel zegt, lijkt het bijna te kloppen...

Nummer 1: De KinderBueno "heer"
De reclame die eigenlijk de loden leeuw had moeten krijgen, als je het mij vraagt. Voor diegenen die deze niet kennen, een meisje loopt in gedachten op het station, ziet een snoepautomaat en denkt "ha, lekker, een KinderBueno, daar heb ik nou net zin an". Helaas wordt zij op dat moment echter van rechts ingehaald door de grootste hufter op tv sinds Rik Brandsteder: de jonge, sportieve man. Het blijkt dat hij haar herkend als zwemster (?) "Femke Heemskejjjk" (ook deze ongelooflijk irritante persoonlijkheid heeft nooit spraakles gehad en kan daarom de RRRRR niet uitspreken) en dat hij ook zin heeft in zo'n overheerlijke KB. Al voordringend en kauwend op zijn KB zegt hij dan ook nog "je kunt niet altijd de snelste zijn, he".

Wacht even, rewind! Je dringt voor bij de snoepmachine en daar blijft het niet bij, nee, je moet het er ook nog eens inwrijven dat jij de laatste KB neemt. Wat een heer! De muziek van die reclame van Sire, ongemerkt worden we steeds asocialer ("en van je hela hola zak maar in de stront"), kan er zo achteraan gemonteerd worden. Een zeldzame eikel!
Ineens begrijp ik ook waar de letters KB voor staan. KutBal natuurlijk.

The Jacksons - That's What You Get (For Being Polite)

2010-02-25T21:35:00.003+01:00

Eind jaren '60, begin jaren '70 lag Amerika plat voor The Jackson 5. Onder de vleugels van Motown's succesvolste songschrijvers scoorden de broertjes hit na hit. Maar kleine jongetjes worden groot en daarmee veranderen ook de ambities. Vooral Michael voelde zich beknot door platenlabel Motown en er werden andere platenmaatschappijen aangezocht. Uiteindelijk kwamen ze bij Epic terecht waar ze artistieke vrijheid werd beloofd. Toch was er een probleem, want leadzanger Jermaine was inmiddels getrouwd met de dochter van Motown-baas Berry Gordy, Hazel. Hij wilde niet van platenmaatschappij wisselen om zijn kersverse schoonvader niet tegen het hoofd te stoten en hij bleef dus bij Motown.
Dit gaf Michael wel de mogelijkheid om volledig in het spotlicht te staan als zanger van de nieuwe Jackson-groep. Een vijfde Jackson-broer was ook zo gevonden, want jongste broer Randy wilde al een hele tijd dolgraag zijn plaats op het podium innemen.
De naam Jackson 5 mochten ze niet meer gebruiken en dus werd het The Jacksons, klonk ook meteen volwassener.

De a- en de b-kant van vandaag komen van het tweede album dat de mannen voor Epic maakten, Destiny. De a-kant, Shake Your Body, was destijds een grote hit en het is ook het laatste nummer geweest dat The Jacksons bij hun laatste concert in 2001 gespeeld hebben. De b-kant is gewoon een prachtig liedje dat je nooit op de radio hoort en daarom is That's What You Get (For Being Polite) deze hele week de B-kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back III

2010-02-25T20:15:00.000+01:00

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Het eerste wat opvalt als je naar dit album luistert is dat drums en gitaren ontbreken, maar dat de plaats van die twee in zijn genomen door een orkest. De nummers missen daardoor soms de frisheid die de originelen hebben, maar in andere gevallen levert het een goed soort beklemming op. Op het nummer dat ik vandaag draai is dat laatste ook van toepassing.

Vorige week hoorde je al het origineel van My Body Is A Cage van Arcade Fire. Ik zei er toen bij dat je even niet op de zang moest letten en dat het dan toch eigenlijk best wel een mooi liedje is. Dat is bij deze versie van Peter Gabriel opgelost, want als hij één ding kan, dan is het wel zingen! En dan blijkt het ineens een wonderschoon liedje dat misschien het best beluisterd kan worden in een donkere kamer met de stereo op 11. Geniet ervan.

Iggy Pop - Hideaway

2010-02-18T21:35:00.002+01:00

Achteraf was Iggy Pop niet blij met het album dat hij in 1986 afleverde. Helemaal niet blij zelfs. Volgens hem had David Bowie, die het geheel produceerde, er beter zijn naam op kunnen zetten, zo niet Iggy Pop vond hij het album Blah Blah Blah waaraan hij met Bowie gewerkt had.

Het verhaal gaat dan ook dat Bowie van de sessies voor zijn album Tonight nog aardig wat nummers had liggen en dat die de basis vormden voor Pop's Blah Blah Blah. En dat terwijl Tonight van Bowie al niet echt een hoogvlieger was en de kliekjes vormden dan ook een smakeloze hap.

De a-kant van vandaag, Real Wild Child (wild One), is een cover van een nummer van Johnny O'Keefe uit 1958. Een veel gecoverd nummer, trouwens, want zo hebben onder andere Jerry Lee Lewis, Status Quo, Joan Jett & The Blackhearts, Glamour Camp, Marshall Crenshaw, Brian Setzer en Albert Lee dit nummer ooit opgenomen.

De b-kant van vandaag is ook weer zo'n zouteloos nummer van dat Blah Blah Blah album. Toch is Hideaway deze hele week de B-Kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back II

2010-02-18T20:15:00.002+01:00

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het nog te verschijnen album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Vanavond een nummer dat origineel van Regina Spektor is, Apres Moi. Spektor is hier in kleine kring bekend als een in de Sovjet Unie geboren en in New York opgegroeide singer songwriter. Het is trouwens de bedoeling van dit project dat de artiesten waarvan Gabriel nu een nummer gecoverd heeft, ook een nummer van hem op zullen gaan nemen. Dat album wordt later uitgebracht en dat gaat I'll Scratch Yours heten.

Zover is het echter nog niet. Vanavond gaat eerst de aandacht naar dit onwaarschijnlijk mooie nummer van Scratch My Back.

Veel nieuws!

2010-02-15T20:04:00.003+01:00

Er is de laatste tijd veel nieuws uitgekomen, ik bespreek een paar nieuwe albums.

Jurk - Avondjurk
Al jaren kijk ik naar die jury programma's zoals Idols e.d. en dan hoor ik de jury vaak zeggen "als je zingt geloof ik je niet" en tot ik dit album hoorde begreep ik nooit echt wat ze bedoelden.
Het is vreselijk gehyped, dit album van de mannen van Draadstaal. Het zou in het verlengde van Neerlands Hoop zijn gemaakt. Maar als het in het verlengde van iemand staat is het misschien wel van Veldmuis & Kemper (en dat is niet als compliment bedoeld).
Het lijkt het hele album wel alsof een typetje uit Draadstaal het ingezongen heeft. Alsof ze het niet menen. De volgende keer als ik Dennis van de Ven tegenkom op de Herengracht (zijn producent zit een paar pandjes van mijn werk verwijderd) zal ik het hem eens vragen: "Zeg, dat album van jullie, dat was toch een geintje? Zeg alsjeblieft "ja"...".
* (uit 5)

Massive Attack - Heligoland
In de wereld van Massive Attack is alles donker, negatief en gedeprimeerd. Weinig opwekkends dus. En toch...als ze muziek maken klinkt het gewoon mooi. Totaal ongeschikt voor de radio, maar thuis, de gordijnen dicht en de lichten uit en dan dit album. Prachtig!
**** (uit 5)

Alicia Keys - The Element Of Freedom
Zonder twijfel de mooiste vrouw uit de huidige muziekscene. Maar buiten dat is het muzikaal ook vrijwel altijd dik genieten. Dit nieuwe album stelt dan ook niet teleur. De hoogtepunten zijn trouwens wel vooral de singles, waarbij met name Empire State Of Mind zonder Jay Z een verademing is (hoe die drums erin vallen op 30 seconden voor het eind...smullen!).
**** (uit 5)

Hall & Oates - Delayed Reaction

2010-02-04T21:35:00.001+01:00

In het Amerika van de begin jaren '80 was er één duo dat wel een hitmachine leek. Alles wat ze aanraakten veranderde in goud. Ik heb het dan natuurlijk over Hall & Oates.

Het nummer Maneater ontstond in de studio. John Oates had een gitaarrifje dat behoorlijk reggae klonk. Darryl Hall vond dat helemaal niets en stelde voor om het wat meer soul te geven. De drums en de bas waren zo verzonnen en Darryl begon er een beetje te improviseren.
"Oho here she comes...". Het werd een beetje stil in de studio. Dat klonk goed! En de zoveelste nummer 1 hit was geboren.

De b-kant van deze single is gewoon een album track van het album waar ook Maneater op stond, H2O. Toch is Delayed Reaction deze hele week de B-kant van de Week.

Peter Gabriel - Scratch My Back

2010-02-04T20:15:00.003+01:00

De hele maand februari komen de AlbumTracks van het nog te verschijnen album Scratch My Back van Peter Gabriel.

Van de week hoorde ik 'm voor het eerst en volgens mij is dit een instant klassieker. Het is het eerste werk van Peter Gabriel sinds Up uit 2003 en dan zou je denken dat het teleurstellend is dat er alleen maar covers opstaan. Het tegendeel is waar. Gabriel heeft bekende en minder bekende klassiekers genomen en er een geheel eigen draai aan gegeven.

Vanavond The Book of Love, origineel van The Magnetic Fields uit 1999, en Peter Gabriel bracht het nummer al eerder uit op de soundtrack van de film Shall We Dance, maar in een andere versie hoor je 'm vanavond als AlbumTrack.

George Michael - Hand To Mouth

2010-01-21T21:35:00.003+01:00

Nadat hij Wham! eigenhandig om zeep had geholpen, begon George Michael serieus werk te maken van zijn solo carrière. Onder het motto "Sex Sells" werd de eerste single van het eerste solo-album Faith uitgebracht, I Want Your Sex. Mede omdat het op dat moment nog totaal onduidelijk was of George nou van de mannen- of de vrouwenliefde was, viel het bij allerlei groepen behoorlijk in de smaak en werd een gigantische zomerhit.
De tweede single werd het titelnummer van het album. Marketing technisch gezien was het achteraf een slimme manoeuvre om deze volgorde van singles aan te houden; de geile single voor de slimme single. Het nummer opende met een instrumentale orgelversie van Wham!'s Freedom, waarschijnlijk toegevoegd als laatste groet aan alle fans, om vervolgens los te barsten in een jaren '50 stijl rock 'n' roll nummer. Mij heeft het nummer altijd een beetje aan Crazy Little Thing Called Love van Queen doen denken, ook al zo'n nummer dat geïnspireerd was op wat Elvis cs 30 jaar eerder hadden afgeleverd. Maar het werkte allemaal prachtig en Faith werd ook hier in Nederland een grote nummer 1 hit.

Liever had ik in dit programma de b-kant gedraaid van I Want Your Sex, maar de b-kant van dat nummer is in feite hetzelfde nummer in twee andere versies. Daarom de b-kant van Faith, dat is tenminste een ander nummer! Maar echt exclusief kunnen we het niet noemen, want het nummer Hand To Mouth staat gewoon op het album. Toch is het deze hele week de B-kant van de Week.

Neil Young - Harvest III

2010-01-21T20:15:00.001+01:00

De AlbumTracks komen in januari 2010 van Neil Young's Harvest.

Van het nummer dat we vanavond gaan draaien, Words (Between the Lines of Age), is, naar mijn weten althans, geen eenduidige verklaring waar het nummer over gaat. Maar als ik de tekst van het nummer lees zou het als volgt kunnen zijn.

Het is Neil's verjaardag en terwijl hij wacht op de gasten staart hij uit zijn keukenraam. Hij ziet mannen die bezig zijn om een plant te planten in zijn vijver. Dan komen de eerste gasten, ze hebben cadeaus meegebracht en ze feliciteren hem. Neil vraagt zich af wat die gasten denken, hoe ze over hem zouden denken als hij iemand anders zou zijn. Als hij bijvoorbeeld niet in "dit grote kasteel" zou wonen. Zouden ze minder van hem denken als hij het was die op zijn knieën de planten in de vijver zou planten in plaats van de man die nu voor ze staat?
Op zijn verjaardag voelt hij zich iemand die observeert, aan de buitenkant staat. Woorden worden er gezegd, maar wat zeggen mensen nou echt? Hij voelt zich een beetje bitter, een beetje triest, spijtig ook, maar toch ook wel blij dat hij is wie hij is. Alhoewel hij zich wel afvraagt wie hij zou zijn als hij iemand anders zou zijn.

Falco - Männer des Westens

2010-01-14T21:35:00.000+01:00

Over het algemeen denken de meeste mensen niet aan rock 'n' roll op het moment dat ik 'Oostenrijk' zeg. Toch kwam één van de grootste Duitstalige rock artiesten daar wel vandaan. Ik heb het dan natuurlijk over Falco.

Zijn grootste hit had hij in Nederland met Jeanny. Het zorgde destijds voor behoorlijk wat opschudding, want het kon toch niet waar zijn dat we hier een ontvoerder en wellicht ook moordenaar hoorden die niet alleen bezong wat hij had gedaan maar ook nog hoe hij het meisje te grazen had genomen!?! Ja hoor, dat kon heel goed en later zouden andere artiesten het kunstje herhalen en net zulke grote hits scoren. Denk dan bijvoorbeeld aan Diane van Therapy? en Where The Wild Roses Grow van Nick Cave & Kylie Minogue.

De b-kant laat volgens mij goed horen waarom Falco in Nederland niet veel hits gescoord heeft; we houden hier namelijk niet zo van de sound van het overgrote gedeelte van Falco's werk. Bovendien was het trucje - couplet in het Duits, refrein in het Engels op een harde beat - na drie hits wel duidelijk en de formule blijkbaar uitgewerkt. Toch is Männer des Westens best wel een aardig nummer, al was het alleen maar omdat het door Rob & Ferdi Bolland geproduceerd werd. En daarom is het deze hele week de B-kant van de Week.

Neil Young - Harvest II

2010-01-14T20:15:00.009+01:00

De AlbumTracks komen in januari 2010 van Neil Young's Harvest en vanavond staat het nummer Old Man centraal.

Neil schreef het nummer voor een (oude) man die op zijn ranch woonde. Die ranch had hij kort daarvoor van zijn eerst verdiende geld als muzikant kunnen kopen. De man woonde op de ranch en was een zogenaamde "caretaker", hij zorgde voor het vee en dat alles goed liep op de ranch.
Op een dag nam deze oude man Neil mee naar een heuvel waarvan ze een goed zicht op de ranch hadden. Hij vroeg Neil "vertel mij nou eens hoe jij dit nou allemaal hebt kunnen kopen". Waarop Neil antwoordde "geluk, puur geluk".
Waarna Neil terug ging naar de ranch en dit nummer schreef, voor die Old Man.

10CC - The Secret Life Of Henry

2010-01-07T21:35:00.003+01:00

De A-kant van vandaag, Food For Thought van 10CC (die trouwens alleen in Nederland op single verscheen), is uit de eerste nadagen van de groep.
De grootste successen uit de jaren '70 waren geweest, Godley en Creme waren beiden succesvol buiten de groep en eigenlijk was 10CC op sterven na dood. Het werd uiteindelijk niet het laatste album, maar Windows in the Jungle voelde voor de overgebleven Eric Stewart en Graham Gouldman in 1983 misschien wel zo. Van de platenmaatschappij voelden ze de druk om weer een hit te schrijven, terwijl ze zelf liever epische nummers hadden geschreven voor het album in de stijl van o.a. Pink Floyd.
Misschien is daarom de B- kant ook wel zo'n verrassing, want die klinkt als één van hun betere nummers uit de jaren '70. The Secret Life Of Henry stond in 1983 niet op het album, maar kwam later alsnog op de cd uit.
Juist omdat hij dus zo exclusief is, is hij deze hele week de B-kant van de Week.

Neil Young - Harvest I

2010-01-07T20:15:00.004+01:00

De AlbumTracks komen in januari 2010 van Neil Young's Harvest.

Neil had de supergroep Crosby Stills Nash & Young in 1971 (tijdelijk) verlaten om zich volledig op zijn solo carrière te storten. Het eerste resultaat was een solotour en een album dat hij maakte met een stel sessiemuzikanten. Dat album ging Harvest heten en het werd zijn best verkochte album uit zijn hele carrière.

Neil Young heeft twee kanten: de ruige, ongepolijste rocker en de gevoelige gitarist die al tokkelend de mooiste liedjes kan zingen.
Het album Harvest heeft die beide persoonlijkheden in zich en vanavond draaien we een nummer dat de romantische gitarist in Neil Young laat horen.

Neil schreef het nummer A Man Needs A Maid nadat hij de film Diary of a Mad Housewife op tv had gezien, waarin Carrie Snodgress een serveerster speelde. Neil werd verliefd op haar en schreef toen dit prachtige liedje. Het orkest werd geleid door Jack Nitzsche, een componist van met name filmmuziek die zijn briljante licht over het arrangement had laten schijnen.

Jeff Buckley - Grace III

2009-12-31T20:15:00.001+01:00

De AlbumTracks komen in december van het album Grace van Jeff Buckley.

Het nummer wat we vanavond gaan draaien, Hallelujah, is eigenlijk heel simpel gemaakt. Slechts een gitaar met zang. Maar wat voor zang! Het begint allemaal met een zucht, alsof Jeff Buckley er aan het begin van het nummer al geen kracht meer voor heeft. Alsof hij nog net even wat tijd over had bij het maken van dit album en ach, pfffff, dan doen we deze maar.
Niets is minder waar. Jeff nam dit nummer meer dan 20 keer op en uit de drie beste opnames hebben ze dit juweeltje gedistilleerd.

Het origineel is van Leonard Cohen en dit jaar was het X Factor winnares Lisa Lois die er de grootste hit van 2009 mee scoorde. Maar wat mij betreft haalt haar versie het niet bij die van Jeff Buckley. Halleluja, zou ik bijna willen zeggen.

Electric Light Orchestra - One Summer Dream

2009-12-17T21:35:00.002+01:00

Electric Light Orchestra had een vreselijk grote hit met het album Out Of The Blue en de singles die ervan af kwamen, met Mr Blue Sky als de grootste hit van allemaal.

Jeff Lynne schreef het nummer in Zwitserland toen hij daar was om nummers voor het nieuwe album te schrijven. Alleen...het lukte niet.
Jeff had een vreselijk writers block en voor de twee weken dat hij daar was, kwam er niets uit zijn pen. Toevallig regende het die twee weken onafgebroken. Maar na die twee weken schoven de donkere wolken aan de kant en brak de zon door. Ineens had Jeff inspiratie: "ik ga een nummer schrijven over het weer". En zo kwam Concerto For A Rainy Day tot leven en Mr Blue Sky was daar het laatste nummer van.

Op het nummer wordt er veel gebruik gemaakt van een vocoder en één van de grootste misverstanden in de popmuziek is wat er aan het eind van het nummer nou gezegd wordt.
Nee, het is niet "Mr Blue Skyyy-eee". Het is "Please turn me over", want het was het einde van kant 3 van de lp.
[dus niet van de cd - het was een dubbel-lp met derhalve 4 kanten. Mr Blue Sky staat op het einde van kant 3 - noot PdK].

De b-kant is niet zo heel bijzonder, want One Summer Dream staat gewoon als laatste track op de lp Face The Music. Toch is het deze hele week de B-kant van de Week.

Jeff Buckley - Grace II

2009-12-17T20:15:00.003+01:00

De AlbumTracks komen in december van het album Grace van Jeff Buckley.

Het is moelijk om een favoriet nummer van dit album te halen, want wat dit album juist zo bijzonder maakt is het geheel. Omschrijvingen als "het werkt" of "het is mooi" zijn vaag en nietszeggend. Maar doe jezelf een lol als je het album niet kent, koop het en je begrijpt wat ik bedoel.

Eén van de hoogtepunten van het album draaien we vanavond. Met "Lover, You Should’ve Come Over" — favoriet van menig Buckley-fan — overtreft Buckley al zijn andere prestaties. Dit is hèt absolute hoogtepunt van Grace, zelden klonken ingewikkelde composities zo zuiver en huiveringwekkend mooi. Niet vaak hoor je dit soort zinsneden in pop/rockmuziek: "My kingdom for a kiss upon her shoulder", "All my blood for the sweetness of her laughter" of "She’s the tear that hangs inside my soul forever". Zuivere poëzie op bloedstollend mooie muziek gezet.

(met dank aan Karolien Cammaerts)

McCartney Live!

2009-12-10T15:17:00.003+01:00

Tjonge jonge mensen, wat een avond gisteren!
Als je het niet mee had gekregen, gisteravond gaf Paul McCartney een optreden voor een bomvol Gelredome in het altijd gezellige Arnhem. 't Was weer helemaal te gek! We waren er om 17:30u en waren dus op tijd om op ongeveer 25 meter van het podium te komen (zie ook de foto).
Muzikaal was het allemaal dik en dik in orde: van showstoppers zoals Drive My Car, Jet, Let Me Roll It, Live And Let Die (dit keer verwachtte ik het vuurwerk!), Eleanor Rigby en Yesterday tot obscuurder materiaal zoals Mrs Vanderbilt, Helter Skelter, A Day In The Life, Give Peace A Chance, Magical Mystery Tour en wat nieuw werk. Van het begin tot eind een grote grijns en Genieten met een grote G.
Het begon om 20:15 en om 22:55 was het afgelopen. Een grote knal en confetti als afscheid, WAUW!!!!!

***** (uit 5)

Don Henley - Gimme What You Got

2009-12-03T21:35:00.002+01:00

Don Henley is misschien niet één van de meest productieve muzikanten, maar wel één van de succesvolste. Dat wil zeggen, als drummer/zanger/songschrijver van The Eagles is hij (mede) verantwoordelijk voor successen als Desperado en Hotel California, maar ook solo kende hij succes met hits als Boys of Summer en New York Minute.
In Amerika is hij dan ook één van de weinige artiesten die succesvol de cross-over heeft gemaakt van de Country-hoek naar mainstream Pop/Rock (misschien weet je het niet, maar in Amerika hanteren ze niet 1 hitlijst, maar wel 10. Voor elke stroming 1!).

Ook deze week is de b-kant niet zo heel erg exclusief, want het staat gewoon op het album The End of the Innocence. Gimme What You Got is deze hele week de B-Kant van de Week!

Jeff Buckley - Grace I

2009-12-03T20:15:00.004+01:00

De AlbumTracks komen in december van het album Grace van Jeff Buckley.

Mijn eerste kennismaking met Jeff Buckley kwam toen ik in april 1997 op een platenbeurs in Utrecht op aanraden van een hele goede vriend de cd-single van Last Goodbye kocht. Wat een mooi nummer! Maar, zoals dat gaat, ik vergat de cd-single na die ene keer draaien en hij belandde op de stapel "nog eens beluisteren" waar bij mij alles wat ik "leuk", "interessant" en "mooi" vind belandt. Om het dan nooit meer te beluisteren.
En toen overleed Jeff Buckley in mei 1997. Hij was een eindje gaan zwemmen in de Mississippi. Met zijn schoenen aan. De onderstroom kreeg hem te pakken en weg was dit vreselijk grote talent.

Weer was het die goede vriend die me dit nieuws telefonisch meldde. "Ach", zei ik, "elke dag overlijden er mensen, wat is er zo bijzonder aan deze?". Totale verbijstering aan de andere kant van de lijn! "Luister jij maar eens naar Grace en dan lullen we wel weer verder!"

Gehoorzaam toog ik richting een platenboer en schafte Grace aan. Thuis gekomen zette ik de cd op, bereid om deze favoriet van de scherpe platenrand van Nederland volkomen neer te sabelen. Ik luisterde, kwam aan het eind van de cd en dacht "wat was DIT!". En meteen zette ik 'm weer op. De dag erna nam ik 'm op de Discman mee naar mijn werk. En in de week erna luisterde ik maar naar 1 ding: Grace van Jeff Buckley. Wat kwam dit hard binnen, ik was er helemaal van slag van.

Vanavond dat nummer dat ik voor het eerst hoorde, Last Goodbye. Een laatste zwaai naar een verloren gewaande liefde? Ach, het had ook zo maar voor Ramses geschreven kunnen zijn.

Ramses

2009-12-01T21:30:00.003+01:00

Vandaag overleed Ramses Shaffy in Amsterdam.

Misschien raar om te zeggen, maar ik ben altijd verbaasd als ik hoor dat mensen van mijn leeftijd (of jonger) ook van Ramses Shaffy houden. Ik heb altijd het idee gehad dat Ramses "van mij" was. Hij zong voor niemand anders dan voor mij.
Was natuurlijk niet zo. Ik begrijp nu pas dat dat onder andere was wat Ramses zo uniek maakte. Dat iedereen dat had die van zijn muziek en persoonlijkheid hield.

Veel te lang geleden dat ik We Leven Nog draaide. Wat een waaarheid:

Alles loopt mis vandaag
Een spijker in m'n schoen
Uit de tram geduwd
M'n hand verbrand aan de gijzer
Vergeten de kraan open te draaien

Alles loopt mis vandaag
De brief weer niet gepost
De buurman kwaad
De Gelaghkamer nog dicht
Geen voer voor de marmot en de papegaaien

Maar we leven nog, maar we leven nog
En we leven nog, dus niet zeuren

Alles loopt mis vandaag
Niet dronken en niet nuchter
Ik hoor weer nergens bij
De dag gaat dus gierend naar de haaien

Alles loopt mis vandaag
Te laat voor het bezoekuur
Van een vriend met mensenvrees
En jouw hoed voor m'n verjaardag
Heb ik in de gracht laten waaien

Maar we leven nog, maar we leven nog
En we leven nog, dus niet zeuren

Alles loopt mis vandaag
Maar ik hou zo van je
En je was er niet
De sleutel weg, de voordeur dicht
Dus ik kan alleen maar naar je raaien

Alles loopt mis vandaag
Een nieuw mens ontmoet
Gemind en gehuild van het lachen
Een nieuw gezicht, een nieuwe droom
Die nu al onrust gaat zaaien

Maar we leven nog, maar we leven nog
En we leven nog, dus niet zeuren

En zo is het maar net!

Luister donderdagavond naar Tracks voor dit en andere Shaffy chantates.

Chris Isaak - Waiting For The Rain To Fall

2009-11-26T21:35:00.004+01:00

Een laatbloeiende, veelzijdig man, deze Chris Isaak. Want buiten dat hij muzikant en zanger is, schrijft hij veel van zijn werk zelf en is ook nog eens een niet onbegenadigd acteur die speelde in films als Married To The Mob en Silence Of The Lambs. Bovendien presenteerde hij een tijdje zijn eigen talkshow en had hij een comedy-serie op de Amerikaanse tv.
Geboren in 1956 in Californië, duurde het tot 1985 voordat zijn eerste album uitkwam en pas op zijn 30e scoorde hij zijn eerste grote internationale hit met het nummer Blue Hotel. En daar komt vandaag de b-kant ook vanaf. Het is geen exclusief, maar wel een mooi nummer, Waiting For The Rain To Fall en het is deze hele week de B-Kant van de Week.

Lou Reed - Berlin III

2009-11-26T20:15:00.002+01:00

De AlbumTracks komen in november van Lou Reed's Berlin.

Het album begon als een sprookje, twee verliefde mensen, Jim en Caroline, in het Berlijn van de jaren '70. Maar in de afgelopen weken is dat sprookje als een zeepbel uit elkaar gespat. De relatie is over, Caroline is aan de drugs, ze prostitueert zichzelf om aan geld te komen, haar kinderen zijn bij haar weggehaald en daarna zag Caroline geen andere uitweg meer dan zelfmoord.
Vanavond hoor je het laatste nummer van het album, Sad Song. Het is een soort epiloog waarin Jim vertelt dat hij van Caroline hield als geen ander, ze was zijn koningin. Maar nu ze dood is gaat hij zijn tijd niet meer verspillen, hij gaat genieten van zijn leven!

Black - Life Calls

2009-11-19T21:35:00.002+01:00

Misschien herken je dit. Dat je naar iets op zoek bent (in mijn geval vaak muziek) en wanneer je het na lang zoeken dan gevonden hebt, vind je het jammer dat de zoektocht ten einde is en dan valt het gezochte vaak nog tegen ook.
Zo kan het blijkbaar ook gaan met een muzikale carrière. Al jaren was Colin Vearncombe bezig om door te breken met zijn band Black. Begin jaren '80 lukte dat ook in Engeland, maar het doel was om ook internationaal mee te tellen. Met het ironisch bedoelde Wonderful Life dat Colin in 1985 schreef lukte dat wel. Vooral omdat het nummer door een grote platenmaatschappij, A&M Records, opgepikt werd. A&M had, zoals gebruikelijk in de industrie, wel wat eisen voordat ze Black onder contract namen. Zo moesten ze onder andere Wonderful Life nog maar een keer opnemen, want het nummer was nog niet klaar voor de hitlijsten. En het is dan ook deze versie die de zo vurig gewenste internationale doorbraak betekende voor Colin en zijn band.

Colin maakt uiteindelijk 3 albums voor A&M onder de bandnaam Black, maar het zijn eigenlijk solo werken omdat de rest van de band er al vandoor was gegaan.
Colin raakte gedesillusioneerd door alle politiek die er kennelijk bij een grote platenmaatschappij speelt en richt zijn eigen label, Nero Schwarz ("zwart" in het Italiaans en Duits), op. Vanaf 1993 brengt hij daarbij zijn muziek uit, maar nooit meer heeft hij zo'n grote hit als met Wonderful Life.

De b-kant van Wonderful Life is er één zoals ik ze graag zie: exclusief. Het nummer Life Calls staat niet op het album dat in 1987 uitkwam en voor zover ik weet ook niet op enig album dat daarna uitkwam. En daarom is het deze hele week De B-Kant Van De Week!

Lou Reed - Berlin II

2009-11-19T20:15:00.002+01:00

De AlbumTracks komen in november van Lou Reed's Berlin.

Vorige week kon je horen hoe de eerste barsten in de relatie van Caroline en Jim ontstonden. Deze week vertelt Jim ons over Caroline's drugsgebruik. Over de vrienden die haar volspuiten en hoe ongelooflijk kwaad hem dat maakt. Zo kwaad dat hij Caroline bont en blauw slaat.
Maar dan schuift de vertelpositie ineens van Jim naar Caroline. "Oh Jim", zegt ze, "waarom behandel je me toch zo? Waarom sla je me? Het is echt niet leuk... Weet je wat? Je kan me slaan zoveel je wilt, maar ik hou toch echt niet meer van je".

Aerosmith - Animal Crackers

2009-11-12T21:35:00.000+01:00

Na 28 jaar was het dan eindelijk zover, Aerosmith had zijn eerste nummer 1 hit te pakken in Amerika met I Don't Want To Miss A Thing. Dat dat gebeurde met een nummer dat a-typisch is voor het hele oeuvre van de band en dat ze het nummer niet zelf geschreven hadden, daar zullen we verder niet meer over zeuren.

Aerosmith was benaderd om de titelsong van een film te maken waarin Bruce Willis, Ben Affleck en (zanger Steven Tyler's dochter) Liv Tyler de hoofdrollen vervulden, genaamd Armageddon. In de film nadert een meteoriet de aarde en als die in de ruimte niet tot ontploffing wordt gebracht zal al het leven op de aarde ophouden te bestaan. Je zou dan denken dat je dan een stel ervaren astronauten naar boven stuurt om die klus te klaren, maar volgens de filmmakers was het logischer om een stel olieboorders dat te laten doen. Het verhaal was, met andere woorden, flinterdun.

De b-kant van deze Aerosmith single heet Animal Crackers en is eigenlijk gewoon een scene uit de film op muziek gezet. In die scene liggen Ben Affleck en Liv Tyler in een veld op de avond voordat Ben de ruimte in zal gaan met een space shuttle. De dialoog die dan ontstaat is deze hele week De B-Kant Van De Week!

Lou Reed - Berlin I

2009-11-12T20:15:00.003+01:00

De AlbumTracks komen in november van Lou Reed's Berlin.

Dit album is niet het meest makkelijke album dat Lou Reed ooit heeft afgeleverd. Veel mensen vinden het te donker, het onderwerp te dramatisch, en kunnen het daarom niet uitstaan. Maar ik vind het geluid van het album en de nummers zo mooi dat ik vind dat het meer aandacht verdient op de radio.

Als het album opent zijn we in het Berlijn van 1973, de Muur stond nog ferm overeind. Het is de avond van het verjaardagsfeestje van Caroline, althans zo vertelt een man. Hij had, zo vertelt hij, een relatie met haar. Dan kan je als positief ingesteld mens nog denken dat die relatie uitgegaan is waarna ieder zijns weegs is gegaan, maar al snel blijkt dat er meer aan de hand is.
De man heet Jim en vertelt hoe Caroline verslingerd raakte aan drank, drugs en sex en hoe ze uiteindelijk zelfmoord pleegt.

Vanavond hoor je drie nummers van dit album. Het eerste nummer is een soort overture voor het album waarin meteen al duidelijk wordt dat dit verhaal slecht af gaat lopen. Zoals gezegd, het begint met het verjaardagsfeestje voor Caroline in een kleine kroeg. "Het was mooi", zegt Jim, "met kaarsen en Dubonet met ijs. Ach...het leek wel het paradijs...".
Vervolgens vertelt Jim in het nummer Caroline Says I dat hij zo verliefd is op Caroline dat hij haar ziet als een koningin. Waarop Caroline zegt dat ze een man wilt, geen jochie. Dat ze er niets aan kan doen dat ze af en toe gemeen is tegen Jim. En dat ze ook haar behoeftes heeft. Behoeftes die Jim niet helemaal kan vervullen.
In het volgende nummer, How Do You Think It Feels, beginnen de eerste scheuren in de relatie tussen Jim en Caroline zichtbaar te worden. "Wat denk jij hoe het voelt", vraagt Jim, "om te zien hoe anderen met jou de lakens delen?"

Eiland

2009-11-07T20:27:00.005+01:00

Zojuist zie ik op tv dat het KvK nummer Op Een Onbewoond Eiland uitgeroepen is tot het beste KvK-lied aller tijden. Nou heb ik op dit log een aantal keer over stupide songteksten geschreven en dus ook over dit nummer. Daarom in de herhaling:

Op een onbewoond eiland
(...)
Geen pietsie pech, want je hoeft er niets
Valt er niet van je fiets
Ligt op je luie haidewiets

Wat is een "pietsie pech"? Een klein beetje pech? OK, dan. De laatste die dat zei is overleden net na de Boerenoorlog in Zuid Afrika. En wat is in vredesnaam een "haidewiets"? Het staat niet in de Van Dale, het is geen straattaal, dus wat is het dan? Zeer waarschijnlijk wordt er de kont bedoeld, maar mocht er niet twee keer in 1 liedje aan dat lichaamsdeel gerefereerd worden.

Op een onbewoond eiland
Zijn alle dagen fijn

Heb je wel eens Expeditie Robinson gezien? Op een onbewoond eiland is het gewoon zwaar kl0te! Je mag blij zijn als je alle tanden nog hebt na een verblijf van 4 weken. Vorig jaar was er een meisje bij Expeditie Robinson die zo verschrikkelijk last van vitaminegebrek had gehad dat heur haar was uitgevallen. Ja, op een onbewoond eiland is het prachtig, maar wel als er een Albert Heijn staat om je groenten en fruit te halen!

'k Had vanmorgen al voor dag en dauw
Een punaise in mijn voet
Marmelade op m'n linkermouw
Ei te zacht, ik word niet goed

Dit zijn dus de problemen van kinderen in de jaren '80. Een punaise in je voet, jam op je mouw en een ei dat te zacht gekookt was. Mijn god, het is een wonder dat deze generatie nu nog leeft! Of heb ik een nieuwsbericht gemist? "Hedenmorgen zijn er weer 237 mensen in de leeftijd van 30-40 jaar in Het Gooi overleden aan de gevolgen van verwendheid zoals ingezet in de jaren '80".

En toen ik mijn fiets besteeg (alsof het een paard is!)
Je raadt het reeds: (reeds? Tekst van Wim T Schippers?)
(...)
En de tram die ik toen nam
Bleef steken in de steeg

Wat een lariekoek is dat, zeg. De tram bleef steken in een steeg. Hoe kan dat nou? Ze hebben het spoor van die tram daar toch aangelegd? Hoe kan een steeg zich dan van de 1 op de andere dag versmallen? Is er wat in die steeg neergezet waardoor hij ineens versmald is? Waarom rijdt de chaufeur van die tram dan die steeg in? Het klopt van geen kant!

Naschrift:
Ik ben het trouwens helemaal met de kritiek van Tonny Eyk eens. Op het gevaar af om als ouwe lul weggezet te worden, het lijkt tegenwoordig meer op een Kinder-Scapino Ballet uitvoering, dan op een kinderkoor. Er zijn geen solisten meer en alles is voorzien van een beat. Zo vermoeiend!

Griep

2009-11-05T07:45:00.000+01:00

In verband met de griep is er vanavond geen uitzending van Tracks. Volgende week beter!

Robbie Williams - Reality Killed The Videostar

2009-11-04T09:30:00.006+01:00

Aanstaande maandag komt het album pas uit, maar ik heb het al: Robbie Williams laatste album Reality Killed The Videostar. Luister morgen naar Tracks voor een voorproefje.

Het is alweer zijn achtste studio album en het heeft nog maar 3 jaar geduurd na zijn vorige, Rudebox. Toch wordt er gesproken van een comeback album. Er wordt dan ook groots uitgepakt op Reality. Het is geproduceerd door Trevor Horn (o.a. Yes, Art of Noise, Tom Jones, Tatu, Frankie Goes To Hollywood, Seal, Pet Shop Boys) en op elke track is er op één of andere manier gebruik gemaakt van een orkest. De single Bodies kwam twee maanden geleden al uit en als je denkt dat het hele album zo klinkt, vergis je je. Het is namelijk het meest poppy klinkende nummer van het album.
Productietechnisch is Reality wel het best klinkende album van Robbie dat hij ooit heeft gemaakt. Het geluid klinkt fris en ruim. Leg dit bijvoorbeeld naast het album Escapology en je hoort hoe prettig het is dat Trevor de touwtjes in handen had.

Reality staat van begin tot eind vol met op zichzelf briljante liedjes. Maar luister het hele album achter elkaar en je wordt een beetje gek van de violen. Had gewoon twee iets mindere nummers weg gelaten en je had een 5 sterren album gehad. Nu duurt het allemaal iets te lang. Hoogtepunten: Morning Sun, Bodies, Blasphemy, Last Days Of Disco, Deceptacon en Starstruck. En naar mijn bescheiden mening wordt het heel lastig om hier nog een paar succesvolle singles af te trekken, omdat het stuk voor stuk albumtracks zijn en geen goede singles. En je weet het, een goede albumtrack maakt nog geen goede single (en andersom!).
Mijn oordeel: ****½ (uit 5).

Yazoo - Winter Kills

2009-10-29T21:35:00.001+01:00

"Timing is everything" is een gevleugelde uitdrukking en voor Vince Clarke's carriere gaat het tegendeel op. Want Vince heeft een feilloos gevoel voor het verlaten van een band op het moment dat het succes voor de deur staat.
Eerder was Vince lid van Depeche Mode en schreef hij onder andere de knalhit Just Can't Get Enough, maar hij verliet de band voor het echt grote succes dat een paar jaar later kwam. Hetzelfde geldt voor het project dat hij nà Yazoo deed, een groepje dat The Assembly heette met daarin een hoofdrol voor een zanger die een paar jaar later een paar hele grote hits scoorde, Feargal Sharkey.
En voor Yazoo geldt eigenlijk weer hetzelfde. In het duo Clarke en zangeres Alison Moyet had, naar mijn bescheiden mening, nog veel meer kunnen zitten, maar net na het uitbrengen van het tweede album You And Me Both maakten ze een einde aan hun samenwerking.
Eén van de grootste hits die Yazoo scoorde was Don't Go, een nummer van het debuut album Upstairs At Eric's. De b-kant van die hit, Winter Kills, staat ook gewoon op dat album, is niet een verschrikkelijk opgewekt nummer, maar wel deze hele week de B-Kant Van De Week.

Meat Loaf - Bat Out Of Hell - Deel V

2009-10-29T20:15:00.000+01:00

Album van de maand oktober 2009 is Meat Loaf, Bat Out Of Hell.

De grootste hit van dit album is zonder twijfel Paradise by the Dashboard Light.
Jim Steinman schreef het nummer nadat Meat Loaf hem een verhaal vertelde wat hem overkomen was toen hij nog een tiener op school was. Volgens Meat had hij in die tijd een vriendinnetje gehad waarmee hij op een avond naar een romantisch en rustig plekje toe was gereden in de auto van zijn vader. Daar aangekomen begonnen ze een beetje te rotzooien in de auto, maar op het moment waarop Meat Loaf dacht "ik ga scoren" begon dat meisje over eeuwige trouw te zeuren.
Jim Steinman vond het een geweldig verhaal en schreef in de dagen hierna vrijwel in één adem Paradise by the Dashboard Light. Meat bedacht daarna in de studio het hele honkbalstuk in het midden en vroeg een man die bekend was als radiocommentator in de VS om dat stuk in te spreken.
Trouwens, of de afloop in Steinman's versie, de jongen krijgt zijn vriendin nadat hij eeuwige trouw heeft beloofd, in het echt nou ook gebeurt is...

Wham! - The Edge Of Heaven

2009-10-22T21:35:00.003+02:00

In het voorjaar van 1986 kwam het nieuws dat Wham! ermee op ging houden toch nog onverwacht. Zanger/schrijver/producer George Michael had al twee solosingles op zijn naam gezet, maar algemeen was de verwachting dat het duo bij elkaar zou blijven. Niets was minder waar. Er zou nog 1 single, 1 album en 1 afscheidstournee komen en dan viel het doek voor deze succesformatie.
Die single werd The Edge Of Heaven, maar dat album kwam maar niet van de grond. Reden hiervoor was vooral dat George Michael de beste liedjes die hij schreef achter wilde houden voor zijn eigen solodebuut. Uiteindelijk kwam dat laatste album er toch, maar het werd uiteindelijk meer een greatest hits lp dan een echt nieuw album.
The Edge Of Heaven heeft als één van de weinige singles van Wham! een echte b-kant. Alle overige singles hebben namelijk een instrumentale versie van de a-kant als b-kant. En zelfs de b-kant van The Edge Of Heaven is niet uniek; het nummer Battlestations staat namelijk gewoon op het laatste album The Final. Toch is het deze hele week de b-kant van de week (en let vooral op dat mooie toetertje in dat nummer!).

Meat Loaf - Bat Out Of Hell - Deel IV

2009-10-22T20:15:00.000+02:00

Album van de maand oktober 2009 is Meat Loaf, Bat Out Of Hell.

Bat Out Of Hell werd uitgebracht op 21 oktober 1977. Meat Loaf en Jim Steinman hadden een contract getekend bij Cleveland International Records. Maar zoals ik al in een eerdere aflevering van AlbumTracks zei, dat ging allemaal niet zo makkelijk. Zo schijnt er bij platenmaatschappij CBS ene Clive Davis geweest te zijn die tegen Jim Steinman riep dat hij èn geen liedjes kon schrijven èn dat hij niets van popmuziek wist. Uiteindelijk kwamen ze dan bij Cleveland terecht en die tekenden het contract eigenlijk blind.
Maar omdat Cleveland zo'n kleine platenmaatschappij was, moest het voor de distributie van hun platen samenwerken met een "grote jongen", in dit geval CBS Records. En die wilden, voordat ze geld uit gingen geven aan de distributie en promotie, het album wel eens horen. Daar zat dan weer diezelfde Clive Davis en die was ook dit keer niet echt enthousiast. CBS promote het album dan ook niet echt.
Dat veranderde toen Meat Loaf een optreden verzorgde voor diezelfde Clive Davis en wat andere hoge piefen van CBS en onder andere Billy Joel. Hij kreeg een staande ovatie en vanaf dat moment zat het album ook in de lift. Welk nummer er zorgde voor een kanteling in de interesse van CBS? For Crying Out Loud.

The Who - I Don't Even Know Myself

2009-10-15T21:35:00.004+02:00

Onlangs kwam er een cd uit met nieuw materiaal opgenomen tijdens het Woodstock festival in 1969 waar The Who ook optrad. Bij de cd hoort een boekje en daarin staat dat The Who de A-kant van vandaag, Won't Get Fooled Again, schreef naar aanleiding van hun optreden op Woodstock, omdat Pete Townshend van The Who niet had geweten dat het zo'n groot hippy festival zou zijn en dat hij dus nooit meer in het ootje genomen wilde worden.
Lijkt mij lichte onzin. Pete Townshend heeft zelf in diverse interviews verklaard dat het nummer gaat over revoluties die over gaan in revoluties, tot in het oneindige. Net als de nieuwe baas in het zadel zit, blijkt dat hij hetzelfde is als de oude baas; tijd voor revolutie! En we laten ons niet meer voor de gek houden. Totdat de nieuwe baas er zit en het hele circus weer opnieuw begint.

De b-kant van deze week, I Don't Even Know Myself, stond toen het album Who's Next in 1971 uitkwam er niet op. We spreken vandaag dus echt van een exclusieve b-kant. Alhoewel, in de jaren '90 kwam dit zeker niet slechte nummer gewoon als bonustrack op de cd te staan. Desalniettemin is het deze hele week de b-kant van de week!

Meat Loaf - Bat Out Of Hell - Deel III

2009-10-15T20:15:00.000+02:00

Album van de maand oktober 2009 is Meat Loaf, Bat Out Of Hell.

De eerste single van het album was You Took the Words Right out of My Mouth (Hot Summer Night) en die hoorde je vorige week in dit programma. De tweede single was Two Out of Three Ain't Bad.
Jim Steinman schreef het nummer nadat hij wanhopig aan een vrouw vroeg "waarom houdt niemand toch van de liedjes die ik schrijf!?!". Die vrouw zei tegen hem "Steiny, waarom schrijf je nou niet een simpel liedje zoals wat er nu op de radio is". Toevallig was Elvis op dat moment op de radio met "I want you, I need you, I love you".
Die avond ging Jim Steinman naar huis en schreef het nummer Two Out Of Three met daarin de zin I want you, I need you but there ain't no way I'm ever gonna love you, don't be sad, 'cause two out of three ain't bad (Ik wil je, ik heb je nodig, maar ik ga echt ammenooitniet van je houden. Treur niet, want 2 uit 3 is geen slecht resultaat). Volgens Steinman was dat het dichtste dat hij bij een echt popliedje kon komen.

U2 - The Three Sunrises

2009-10-08T21:35:00.003+02:00

Eén van de bands die een vaste leverancier is van De B-Kant van de Week, is U2. Vrijwel elke single die de band ooit heeft uitgebracht heeft ook een mooi b-kantje en de b-kant van de single die we vandaag behandelen is hier geen uitzondering op.
De a-kant, The Unforgettable Fire, was geïnspireerd op een tentoonstelling met dezelfde naam dat als onderwerp de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki had. Trouwens, eind deze maand wordt ook dit album van U2 opnieuw uitgebracht met alle b-kantjes en outtakes, dus da's weer een aanrader voor de echte fans.
Een nummer dat zeker niet zal ontbreken op die speciale uitgave van het album The Unforgettable Fire is de b-kant van vandaag, The Three Sunrises.

Meat Loaf - Bat Out Of Hell - Deel II

2009-10-08T21:15:00.002+02:00

Album van de maand oktober 2009 is Meat Loaf, Bat Out Of Hell.

Vorige week hoorde je al dat er niet zo heel veel platenmaatschappijen te vinden waren die interesse hadden in Meat Loaf's Bat Out Of Hell. Toch was er uiteindelijk één klein maatschappijtje dat wel interesse had en dat kwam door 2 dingen:
1) Todd Rundgren en
2) Het nummer You Took the Words Right out of My Mouth (Hot Summer Night).

Via via was Jim Steinman in contact gekomen met Todd Rundgren, een uitermate divers en eigenzinnig muzikant die in de jaren '70 een paar joekels van hits had gehad. Todd vond de muziek van Jim Steinman meteen briljant en wist dat hij gewoon mee mòest doen met dit project, al was het alleen al omdat hij vond dat de teksten van Jim Steinman op zich al geniaal waren. Todd werd de producer van het album en hij wist enkele maatjes uit het vak warm te maken voor dit project. Onder die maatjes waren enkele leden van Bruce Springsteen's E Street Band, Roy Bittan en Max Weinberg. Die vertelden het verhaal van het Bat Out Of Hell-project op hun beurt weer door aan Steve Van Zandt van The E Street Band. En die Steve kende op zijn beurt weer de platenbaas van het obscure labeltje Cleveland Records, Steve Popovich.
Het verhaal gaat dat die Popovich het intro hoorde van Hot Summer Night en verkocht was. Toch was dat niet de grootste hit van dit album, maar meer daarover in een volgende Tracks.

Terence Trent D'Arby - Under My Thumb

2009-10-01T21:35:00.000+02:00

Soms zijn de b-kantjes van singles teleurstellend. Soms zijn het gewoon album tracks. Soms zijn het op zichzelf ook heel goede nummers. En heel soms vraag je je af waarom dit briljante nummer op een b-kantje van een 12 inch weggestopt zit. Zo ook met de b-kant van deze week.
Terence Trent D'Arby kwam als nieuwe artiest in 1987 in de belangstelling te staan. Hij had een album afgeleverd dat behoorlijk de moeite waard was en de singles waren ook zeker niet slecht. Toch ging het nog behoorlijk mis met deze grote belofte. Hij bleek namelijk een vrij arrogant mannetje te zijn en de pers in Engeland pikte dat niet. Ze begonnen hem naar beneden te schrijven, de oh zo belangrijke tweede plaat flopte en sindsdien gaat het alleen maar bergafwaarts met hem.
Toch ben ik van mening dat enige arrogantie niet misplaatst was, omdat wat hij zowel op plaat als bij optredens liet zien echt geweldig was. Luister bijvoorbeeld naar dit live opgenomen b-kantje. Het is een cover van de Stones, Under My Thumb, maar wel briljant gedaan. En daarom is het deze hele week de b-kant van de week.

Meat Loaf - Bat Out Of Hell - Deel I

2009-10-01T21:15:00.003+02:00

Album van de maand oktober 2009 is Meat Loaf, Bat Out Of Hell.

Qua verkopen is 't het op drie na beste album, waarbij op 1 Thriller van Michael Jackson, op 2 Dark Side Of The Moon van Pink Floyd en dan dus op 3 het album dat deze maand centraal staat in Tracks, Meat Loaf's Bat Out Of Hell. Toch had het weinig gescheeld of dit album was nooit uitgekomen, omdat er bijna geen platenmaatschappij was te vinden in de jaren '70 die brood zag in dit project. Eerlijk gezegd was dat ook niet zo gek, want de combinatie van de nummers die Jim Steinman geschreven had en de zanger Meat Loaf, die vooral bekend was als zingende acteur met nou niet bepaald een pop uitstraling, zorgde voor veel gefronste wenkbrauwen bij de platenbonzen.

Eén van de duidelijkste invloeden op het album was het geluid van Phil Spector en op het nummer dat we vanavond gaan draaien, de titeltrack Bat Out Of Hell, hoor je dat misschien wel het beste. Bovendien schitteren in dit nummer 2 leden van Bruce Springsteen's E Street Band, Roy Bittan op piano en Max Weinberg op drums.

Sade - Super bien total

2009-09-24T21:35:00.000+02:00

Als een komeet kwam Sade in 1984 de vaderlandse Top 40 binnen. Met hits als Your Love Is King, Smooth Operator en When Am I Going To Make A Living werd er direct een nieuwe naam gevestigd in de popmuziek. De lome, jazzy klanken als welkome aanvulling op al het Casio geluid dat al onze oren teisterden in die tijd.
Het tweede album Promise kwam al een jaar later, maar op het derde album, Stronger Than Pride, moesten fans toch alweer gauw 3 jaar wachten. En die wachttijd werd voor de fans met elk album eigenlijk steeds langer. Love Deluxe volgde wéér 4 jaar later, in 1992. In 2000 kwam Lover's Rock en nu, in 2009, staat Sade in de studio pas weer een nieuw album op te nemen.

De b-kant van de single staat niet op het album Stronger Than Pride. Het heet Super Bien Total, is een instrumentaaltje en deze hele week de B-kant van de Week!

Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band

2009-09-24T21:15:00.003+02:00

Album van de maand september 2009 is één van de vele meesterwerken van The Beatles, Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band uit 1967. Omdat er nog maar 1 uitzending rest in september waarin we dit album voor het voetlicht kunnen brengen, draai ik vanavond in totaal 4 nummers van dit legendarische album.

Lucy In The Sky With Diamonds
We schrijven het begin van de zomer van 1967. Terwijl Amerika zich steeds dieper in de Vietnam-oorlog begaf, kwam er bij veel mensen in de westerse wereld een groot verlangen naar rust en vrede. De liefdesbaby's van de Tweede Wereldoorlog waren inmiddels zelf jonge mensen geworden die dat jaar hun Summer Of Love beleefden.
De muziek die hoorde bij die Summer Of Love werd onder andere verzorgd door 4 Engelse jongemannen die 4 jaar eerder doorgebroken waren met hun, zoals we het nu noemen, boyband The Beatles. Hun album Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band zorgde voor een sensatie. Geluiden die nog nooit in enige vorm te horen waren geweest, teksten die over alles en niks gingen, een album hoes die al net zo kleurrijk was als de muziek en die muziek was ongelooflijk.
Neem nou dit nummer Lucy In The Sky With Diamonds. John Lennon schreef het nadat zijn zoontje Julian hem een tekening had laten zien van buurmeisje Lucy dat hij had gemaakt. Toen John vroeg wat het voorstelde sprak het ventje plechtig "that's Lucy, in the sky, with diamonds". En dat de letters van wat later de titel van het liedje werd de drug LSD spelden, John's nieuwste hobby, ach, dat was een leuke toevalligheid.

She's Leaving Home
Er is niet zo heel veel pop/rock dat een prominente plaats biedt aan een harp, maar dit is er dan 1. Het is een nummer in de traditie van Yesterday en Eleanor Rigby; een echte Paul McCartney tranentrekker.

Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band (Reprise) / A Day In The Life
Maar Paul schreef gelukkig niet alleen maar tranentrekkers. Sterker nog, hij bedacht het hele idee achter het album. Namelijk, dat in plaats van The Beatles Sergeant Pepper en zijn band dit album zou maken. Ze zouden zichzelf voorstellen en uiteindelijk de show afsluiten door het stokje terug aan te geven The Beatles voor het laatste nummer. En dat laatste nummer was dan weer geschreven door John Lennon. Een magnum opus! Een liedje dat gaat over een dag uit het leven. Maar Johns leven was natuurlijk in het geheel niet allerdaags. Des te specialer wordt het als Paul McCartney over zijn dag zingt. Hij stapt uit bed en in de bus waarna hij daar in slaap valt. En hij droomt dan de droom van John Lennon.

We're back!!!

2009-09-24T10:19:00.003+02:00

Vanaf vanavond is dit log weer actief! Wat een feest! :-)
Maar dit keer niet met persoonlijke verhalen, maar met de achtergrondinformatie uit het programma Tracks. Ik vond het nl altijd jammer dat ik de luisteraar niet ergens een mogelijkheid bood om iets terug te lezen. Vanaf nu kan het hier net nadat de items in de show geweest zijn. Kom dus snel weer eens langs!

The End

2009-05-30T14:39:00.003+02:00

Na meer dan 3 jaar ga ik een eind maken aan dit log. Het zat er al een tijdje aan te komen, maar ik heb het nog een tijdje kunnen rekken. De reden om ermee te stoppen is niet omdat ik geen verhalen meer heb, maar wel dat ik vind dat ik in herhaling begin te vallen. Hoe vaak kan ik nog over de songteksten van Bløf schrijven, om maar iets te noemen. Maar er is ook een privacy verhaal dat hangt aan het hebben van een log.

In november heb ik gesolliciteerd bij Radio 2, een baantje achter de schermen waar ik volgens mij geknipt voor was. Toevallig schreef ik in de week vóórdat ik überhaupt hoorde over deze openstaande functie een uiterst kritisch stukje over Radio 2 op dit log. En heel toevallig werd er in het programma waar ik bij solliciteerde de week nadat ik de sollicitatie instuurde een heel leuk "nieuw" item gepresenteerd: welke b-kant hoort er bij deze Queen-hit? Bovendien kon ik aan de bezoekers op mijn log zien dat er vanuit Hilversum was gekeken naar mijn log en de site van Tracks.
Heel netjes ontving ik een afzegbriefje van de secretaresse van dienst, gericht aan ene meneer De Vries. Erg professioneel!

Kijk, dat je ergens niet aangenomen wordt is prima, maar op het moment dat je mijn items wel goed genoeg vindt, waarom ben ik dan niet eens goed genoeg om op gesprek te komen? Omdat ik kritische geluiden plaats op een weblog? Tjonge jonge...
Zal je zeggen "dat is het risico van het vak als blogger", maar ik begin er steeds meer achter te komen dat het plaatsen van privé informatie op internet niet echt handig is.
Dus als je vanaf nu wilt weten hoe het met me gaat, moet je me maar mailen!
De mazzel!

Hoe weet je dat...

2009-05-07T11:22:00.004+02:00

Een man deze tafel te koop heeft gezet? Goed kijken.

Het lijkt trouwens verdacht veel op deze. Zou het dezelfde aanbieder op E-Bay zijn?

Vrouwenvoetbal

2009-05-03T08:22:00.000+02:00

Met dank aan Toon van Driel.

Onwerkelijk

2009-04-30T21:08:00.003+02:00

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in de studio bij Radio 80. Wat een onwerkelijke dag is dit geworden.

Al jaren volg ik de koninginnedag niet meer op tv, maar toevallig viel ik in de uitzending, ongeveer een kwartier nadat een idioot besloot om (naar nu blijkt) 5 mensen de dood in te jagen. Of hij daar zelf ook bij was, dat weten we nu nog niet. Het gerucht gaat dat hij hersendood is. Moet je dat ook niet zijn om zoiets als dit te doen?

Zes maanden geleden zag ik dat 30 april dit jaar op een donderdag zou vallen. Al snel had ik bedacht dat ik dan iets leuks kon doen, namelijk, een overzichtslijstje uitzenden met de 40 beste Nederlandstalige Tracks ooit gemaakt. Van 8 januari tot en met 23 april elke week een nummer, op 30 april dan de laatste 24. Ik keek er echt al tijden naar uit om die laatste nummers te draaien.

En toen keek ik naar de tv en vooral naar de beelden bij RTL Boulevard en had er in 1 keer helemaal geen zin meer in. Dan maar niet zo veel praten, de ene na de andere plaat instarten en doen. Zit ik toch weer de nieuwssites op internet te lezen, zie de foto's en draai ondertussen wat ik het mooiste nummer van Blof vind, Mooie Dag. Brok in je keel, kippenvel en het besef dat er 5 mensen zijn die in feestkleding van huis gingen en nooit meer thuis zullen komen.

Waarom stonden er geen betonblokken bij dat kruispunt?

Vollendaàm

2009-04-29T08:08:00.000+02:00

Gisteren heb ik een schokkende ontdekking gedaan: Volendam is nu ook beschikbaar in Google's StreetView! Dus na wereldsteden als Amsterdam, Groningen, Rotterdam, Parijs en Londen is nu aan dit rijtje Volendam toegevoegd. Goed nieuws dus voor alle fans van Jan S., Yolanthe C. van K., Jan K., Carola S., Nick S., Simon K., Jan T., Cees T., Thomas T., Marie K., Jan D., Jaap K., Jaap de W., Anny S., Piet V., Cees V., Jaap S., Arnold M., Jaap V., Klaas T., Dick P., Monique S. en Jan A. want nu kan je ook kijken hoe bij deze mensen de vitrage erbij hangt. Wat een feest!

Sunny side up

2009-04-28T09:33:00.002+02:00

Het is toch altijd prettig dat er nog mensen zijn die in het midden van de crisis nog een lichtpuntje kunnen zien... Misschien dat ik deze foto even door moet sturen naar Matthijs van Nieuwkerk en Willem Middelkoop.

Miljonairsproblemen

2009-04-24T08:33:00.002+02:00

Wasbeer in zicht

2009-04-23T14:19:00.003+02:00

Nu Blof dan eindelijk begrijpelijke teksten schrijft, moet er toch minimaal één Nederlandse band zijn die dat stokje overneemt. Genomineerd in de categorie "meest stupide teksten aller tijden": de Haagse band Racoon.
Bij de bandnaam gaat het eigenlijk al mis, want een wasbeer is een raccoon. Juist. Met twee C's. Met één C is niets, niet bestaand. Althans in het Engels. Het is niet eens een woordgrapje zoals Beatles of Led Zeppelin. Maar goed, laten we niet op alle slakken zout leggen.
Toch is er een slak die wel van zout voorzien mag worden en dat is de tekst van hun laatste single, My Town. Om te beginnen is daar de openingszin:

We got a supermarket and a church
For anyone who’s got the urge

Ik zie die schrijver zo voor me, denkend dat hij een liedje wil schrijven over een dorpje in Nederland. Het lukt allemaal niet echt makkelijk, "weet je wat, ik schrijf gewoon op wat ik zie".
"We hebben een supermarkt, kroeg en kerk...mmmm...kerk is church....wat rijmt er op church...mmmmm...urge! Cool! We hebben onze openingszin!"
Tja, alleen is het jammer dat 'for anyone who's got the urge' niet hetzelfde betekent als 'voor wie daar zin in heeft'. Ergo, het hebben van 'the urge' duidt op aandrang (van ontlasting) of een sexuele afwijking. Oftewel, in het dorp van Racoon hebben de inwoners plasseks in de kerk. Ach, het wijkt iets af van wat ik vermoed dat er bedoeld wordt.
We gaan verder.

Every night you woke up
In lost and found you see

OK, de afdeling Lost & Found in Angelsaksische delen van de wereld is wat wij Gevonden Voorwerpen noemen. Dan wordt het dus: elke nacht werd je wakker/bij gevonden voorwerpen, weet je. Het slaat helemaal nergens op!
Gelukkig zijn we er nog niet, het beste moet nog komen:

Get my kicks more than a lot
The more I get the more I lose my appetite
And that´s not right
I’ll stay in
My town

Vertalen we dat, dan krijgen we iets van:
Heb het vaak naar mijn zin
Des te meer ik krijg, des te vaker raak ik mijn smaak kwijt
En dat klopt niet
Ik blijf in
Mijn dorp
Moet ik meer zeggen? Begrijp me goed, ik ben ook geen drs in de Engelse literatuur, maar ik schrijf en zing dan ook niet dit soort liedjes.
Tip voor Racoon: spoor je oude leraar Engels eens op en leg de teksten aan hem/haar voor die je van plan bent om uit te geven. Misschien wordt het dan nog eens wat in Engeland met jullie bandje.

Retteketet!

2009-04-20T10:38:00.004+02:00

Het ongelooflijke is geschied: AZ is kampioen! En wie had dat tot op een paar jaar geleden kunnen denken?
Ik begon mijn loopbaan in september 1995 bij de Sociale Verzekeringsbank in Alkmaar. Uiteraard waren daar ook verstokte AZ-fans in dienst die hun club door weer en wind steunden. Ja, door weer en wind, want op dat moment speelde AZ nog in de Eerste Divisie en was het een zielloos cluppie. Toch wist AZ in dat seizoen te promoveren naar de Eredivisie en uiteraard waren de hardcore AZ'ers vreselijk blij.
In de jaren daarna heeft de club gestaag gewerkt aan het succes van dit seizoen. Gewoonlijk interesseer ik me niet zo voor voetbal, maar als geboren Kaaskop vind ik het toch prachtig dat het nu voor het eerst sinds 1981 een andere club is dan "de grote drie" die de kampioensschaal in ontvangst mag nemen. En al helemaal als die andere club AZ is.
Op naar de ponton aankomend weekend!

Buik

2009-04-18T12:48:00.002+02:00

Mijn buik is vrij omvangrijk. Je kan je dus voorstellen dat wanneer zich daar een virus in nestelt, het wel even kan duren voordat e.e.a. weer op orde is. Ik zit nu op dag 8 nadat de buikgriep zich aan mij in al haar glorie openbaarde. Sindsdien speelde mijn leven zich af tussen toilet en bed. Langzaamaan komt er licht aan het eind van de tunnel, want nu kom ik ook al op de zolder! Hoera, wat een feest. Nog 2 dagen en dan ga ik weer werken, ben een beetje klaar met dat wel heel kleine wereldje...

Kort, korter, lente!

2009-04-07T14:50:00.003+02:00

Het gaat weer de goede kant op! Nee, niet met de economie of iets anders waar Matthijs van Nieuwkerk van wakker ligt, ik heb het natuurlijk over de lente. En net zoals elk jaar kunnen we tot ons genoegen vaststellen dat de damesmode wéér korter is geworden in de afgelopen winter. Het lijkt wel of alle (mooie!) meisjes hun jurkjes in de winter net iets te warm wassen, want nu het weer het weer toe laat komt het ene na het andere paar mooie benen voorbij lopen op de gracht. En met mij denkt menig man bij zichzelf: "Hoera! De lente is begonnen!"

Schoonmoeder

2009-04-02T15:40:00.002+02:00

Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat. Zegt de ene:
"Hé, ik hoorde dat je schoonmoeder is gestorven. Wat had ze?"
"Och, een beetje sieraden, een ouwe TV en wat spaargeld..."
"Nee, dat bedoel ik toch niet. Ik bedoel, wat schortte er aan?"
"Nou ja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom en zo ..."
"Man, dat bedoel ik toch ook niet. Ik wil weten, waaraan ze dood is gegaan!!!"
"Ach zo. Tja, dat was erg stom. Ik vroeg haar of ze 'n kilo'tje aardappels kon halen in de kelder. Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en heeft ze haar nek gebroken."
"Ongelooflijk...echt....? En? Wat hebben jullie toen gedaan??"
"...Toen hebben we maar Chinees gehaald."

Vandaag

2009-03-30T14:21:00.005+02:00

Eén van de beste Nederlandstalige bands is IMHO Bløf. Muzikaal en productietechnisch zit het altijd goed in elkaar, net zo verzorgd als de aangeveegde straatjes van Zeeland. Als de teksten vaak niet zo apart zouden zijn, zou je bijna over de Opel onder de bands kunnen spreken; goed, degelijk, maar gespeend van elke fantasie.
En laten ze nou net die teksten een beetje begrijpelijker hebben gemaakt. Als we kijken naar de tekst van de laatste single "Vandaag", is het net alsof bassist Peter Slager, ik ga er tenminste even van uit dat hij het geschreven heeft, zich de kritiek van de afgelopen jaren aan heeft getrokken. Afgelopen jaren heb ook ik menig maal "waar gaat het eigenlijk over!?!" verzucht, maar nu gaat het ergens over en is het begrijpelijk. Beetje risicoloos ook. Ik wacht het album nog even af, anders krijgen ze subiet de Opel-award.

Stof tot nadenken

2009-03-28T13:08:00.002+01:00

Hier heb ik echt even geen woorden voor! De toekomst heeft hele aparte dingen in petto. Kijk naar dit filmpje en "be amazed"!

Zware tijden

2009-03-26T10:05:00.003+01:00